Główna Konie Bilety Lotnicze Ryanair Wizzair Wycieczki Alpy Bilety Rzeszów Mapa Podkarpacia Tanie Loty
Kamera Rzeszów Bilety Autokarowe Zdrowie i Uroda Ciąża i Poród Dieta i Odchudzanie Wypożyczalnia Pizza Rzeszów
DODAJ OFERTE Aktualności BANERY REKLAMA Prywatność Kontakt Foto Wycieczki Rzeszów MTB Rzeszów
Agroturystyka
Apartamenty
Biura turystyczne
Domki letniskowe i wypoczynkowe
Hotele i Motele
Ośrodki wczasowe i wypoczynkowe
Pensjonaty i Pokoje Gościnne, Kwatery
Pola namiotowe
Przewodnicy i Piloci
Pływalnie i Baseny
Restauracje i Gastronomia
Sanatoria
Schroniska
Sklepy sportowe i turystyczne
Stadniny koni
Wędkarstwo
Wyciągi narciarskie
Wypożyczalnie i inne usługi turystyczne
Dodaj ofertę
Gdzie spędzisz Wakacje 2011?
Bieszczady
Beskid Niski
Pogórze
W mieście
U rodziny
Ze znajomymi
Wyniki :: Więcej

.: Gmina Boguchwała

Zapraszamy wszystkich pragnących działać w  sferze gospodarczej, turystycznej czy kulturalnej. Doskonały klimat, bliskość dużego ośrodka przemysłowo - gospodarczego jakim jest Rzeszów, dobra baza noclegowa, gastronomiczna, kompleks basenów stwarzają dobre warunki dla odwiedzających naszą Gminę. Gmina położona na niepowtarzalnych terenach, z luźnymi wzniesieniami, pięknymi dolinami, kompleksami leśnymi, stwarza dogodne warunki do rozwoju bazy agroturystycznej. Całość uzupełniają liczne zabytki architektoniczne z XVI, XVII i XVIII w., wśród których warto zobaczyć zespół pałacowo - kościelny, stary spichlerz, młyn oraz wiele pomników przyrody.

Dziękujemy Urzędowi Gminy w Boguchwale za przekazanie materiałów.
Zapraszamy na stronę www.boguchwala.pl

  1. Położenie
  2. Historia
  3. Zabytki gminy
  4. Szlaki turystyczne piesze i rowerowe
1. Położenie

Gmina Boguchwała leży pomiędzy 20o9’, a 21o9’ długości geograficznej wschodniej  i 50o szerokości geograficznej północnej. Pod względem fizyczno-geograficznym należy do obszaru Europy Zachodniej, prowincji Karpaty i Podkarpacie, podprowincji -  Zewnętrzne Karpaty, makroregionu - Pogórze Karpackie, mezoregionu - na granicy Przedgórza Rzeszowskiego i Pogórza Dynowskiego. Pod względem administracyjnym gmina Boguchwała znajduje się w powiecie rzeszowskim województwa podkarpackiego. Graniczy z nią 6 innych gmin: Świlcza od północnego-zachodu, Rzeszów od północy, Tyczyn od wschodu, Lubenia od południowego-wschodu, Czudec od południa  i Iwierzyce od zachodu. W skład gminy wchodzi jedenaście miejscowości: Boguchwała, Lutoryż, Mogielnica, Racławówka, Nosówka, Zarzecze, Niechobrz, Kielanówka, Zwięczyca, Zgłobień, Wola Zgłobieńska, liczące ponad 20.000 mieszkańców. Łączna ich powierzchnia wynosi 9.620 ha . Najliczniejszą miejscowością w gminie jest Boguchwała - 5.531 mieszkańców. Największą pod względem powierzchni - Wola Zgłobieńska, najmniejszą - Zarzecze z 257,99 ha powierzchni i 536 mieszkańcami. Dogodne położenie komunikacyjne czyni Gminę łatwo dostępną dla turystów. Stolica gminy - Boguchwała znajduje się przy drodze krajowej numer 9 wiodącej w kierunku granicy państwa polskiego ze Słowacją i przejścia granicznego w Barwinku. Ważne znaczenie dla gminy ma również jej położenie na obrzeżach miasta Rzeszowa, będącego stolicą województwa podkarpackiego.



2. Historia

Tereny dzisiejszej gminy Boguchwała już od przeszło 3 tyś. lat p.n.e. były miejscem intensywnego osadnictwa ludzkiego. Świadczą o tym liczne odkrycia i znaleziska archeologiczne. Zamieszkaniu tych terenów przez człowieka sprzyjały dobre warunki klimatyczne oraz bliskość żyznej doliny rzeki Wisłok. Na podstawie badań archeologów w latach 1947,1956 i 1960, na terenie cegielni W. Angermana, w pobliżu stacji kolejowej w Boguchwale odkryto pozostałości osady kultury ceramiki wstęgowej rytej. Ludność ta zapoczątkowała na terenach ziem polskich osiadły tryb życia, stając się prawdopodobnie pierwszymi rolnikami. Innym odkryciem z tego samego miejsca było zlokalizowane i zbadanie osady kultury przeworskiej, którą datuje się na III - IV w. p.n.e. - a charakterystycznymi jej elementami były naczynia gliniane, ozdoby metalowe, elementy zdobnicze strojów. Kultura ta największe znaczenie uzyskała w okresie tzw. wpływów rzymskich.
Cesarstwo Rzymskie w pierwszych wiekach naszej ery przeżywało apogeum swojego rozwoju, a kupcy z Italii docierali szlakami bursztynowymi do samego Bałtyku. Istnieją przypuszczenia, że doliną Wisłoka przebiegało jedno z odgałęzień tego szlaku, czego dowodem są znalezione na terenie gminy tzw. "skarby rzymskie". W miejscu nieczynnej, ale wtedy działającej wspomnianej cegielni Wł. Angermana wykopano urnę z popiołem i monetą rzymską. Kiedy w 1948 roku budowano drogę w Zwięczycy (dzisiejsza ulica A. Micała) znaleziona została rzymska brązowa moneta cesarza Maksymiana Herkulesa.
W czasach wczesnośredniowiecznych teren gminy Boguchwała wraz z całym okręgiem rzeszowskim leżał na granicy pomiędzy Rusią Halicką, a państwem pierwszych Piastów. Krajobraz gminy w dominującej części był wtedy inny niż dzisiaj, gdyż -jak pisze badacz osadnictwa na tym terenie  J. Kurtyka: „... zasięg lasu był daleko większy w średniowieczu
niż obecnie. Wisłok wyłaniał się z puszczy gdzieś na wysokości Piotraszówki (dziś Boguchwała), bowiem jeszcze z 1373 roku pochodzi wiadomość, że tereny pomiędzy Piotraszówką, Niechobrzem i Czudcem były zalesione. Wiadomo też, że w 1479 roku koło Zwięczycy położone były lasy zwane "Przepaść" i "Święte" (silva Swathe)".
Po okresie różnej przynależności w XII i XIII wieku w 1340 roku wyprawa Kazimierza Wielkiego na Ruś ostatecznie przyłącza tereny dzisiejszej gminy Boguchwała do państwa polskiego. Od końca XIV wieku na terenie gminy zbiegały się granice trzech ziem: przemyskiej, sanockiej i sandomierskiej. Graniczące w tym rejonie ze sobą wsie należały pod względem administracyjnym do odrębnych w/w obszarów. Rzeką graniczna była Lubcza.
Tak więc Zwięczyca i Racławówka leżące po północnej stronie rzeki Lubczy, wchodziły w skład ziemi przemyskiej, natomiast miejscowości leżące na jej południowym brzegu: Piotraszówka (Boguchwała) i Lutoryż wchodziły w skład ziemi sanockiej.
Wiadomo też, że strumieniem Topolowym biegła granica ziemi sandomierskiej, do której należały wsie: Niechobrz, Zgłobień Stary i Nowy (oprócz Zabierzowa, który pozostał przy ziemi przemyskiej). Także do tej ziemi należała prawdopodobnie Topolówka (Nosówka). Najstarszy zapis o Piotraszówce pochodzi z 1375 roku przy okazji lokacji sąsiedniej wsi Lutoryż. Inne wsie interesującej nas gminy po raz pierwszy odnajdujemy w dokumencie datowanym na lata 1424 -1449, a dotyczy on Zwięczycy, Kielanówki, Racławówki oraz Topolowki (Nosówki). W 1398 roku pojawia się po raz pierwszy wiadomość o Zabierzowie, gdzie już w 1409 roku erygowana zostaje parafia, do której należały wsie: Racławówka, Nosówka oraz Kielanówka. W 1461 roku aktem donacyjnym założona zostaje parafia w Boguchwale z przynależną wsią Lutoryż. Według tradycji Zwięczyca miała wtedy od 1460 roku własny kościół parafialny, spalony przez Tatarów w 1624 r.
Utworzenie diecezji przemyskiej w 1375 r., która objęła swoim posiadaniem nowo powstałe województwo ruskie z ziemiami: przemyską i sanocką, doprowadziło do szybszej asymilacji wielonarodowościowego "żywiołu" zamieszkującego ten teren. Prawdopodobnie pod koniec XV w. powstała parafia w Zgłobniu obejmująca swoim zasięgiem Zgłobień i Wolę Zgłobieńską. Z początkiem XVI w. dokumenty wymieniają już w obszarze wspomnianej parafii: Zgłobień, Wolę Zgłobieńską, Błędowę Zgłobieńską i Niechborz. W 1624r. drewniany kościół parafialny w Zgłobniu pw. św. Andrzeja został spalony przez Tatarów.
Z końcem XVI wieku wsie z północnej części gminy Kielanówka, Zabierzów, Zwięczyca i Boguchwała znalazły się w rękach Mikołaja Spytka Ligęzy kasztelana sandomierskiego, właściciela Rzeszowa. Za jego panowania przeżywały dość szybki rozwój gospodarczy.
W 1624 r. północne rejony gminy znacznie ucierpiały w wyniku groźnego najazdu Tatarów - spaleniu uległa Boguchwała, Zwięczyca, Zabierzów oraz Zgłobień. Rozwojowi gospodarczo - społecznemu wiosek z terenu dzisiejszej gminy Boguchwała nie sprzyjało nadejście epoki saskiej. Włączenie się Polski do wojny północnej w latach 1700 -1721 spowodowało, że jej niszczycielski wpływ odbił się także we wsiach rzeszowskich. Kontrybucje, rekwizycje, pospolite rabunki wojsk szwedzkich, a także i polskich dotkliwie zaważyły na losach mieszkańców wsi z terenu gminy Boguchwała. W 1702 roku Rzeszów i okolice były okupowane przez wojska szwedzkie gen. Stenbocka, który wymierzając olbrzymie kontrybucje próbował zniszczyć majątki Lubomirskich w Rzeszowie, Głogowie, Błażowej oraz dobra ich krewniaków w Łące i Boguchwale.
W rym samym roku chłopi z Boguchwały i okolicznych wsi zmuszeni zostali przez żołnierzy szwedzkich do prac fortyfikacyjnych na zamku rzeszowskim. Powtórzyło się to w 1704 r., tylko tym razem za sprawą żołnierzy saskich. Olbrzymie spustoszenie wyrządzili we wsiach okolic Rzeszowa: m. in. w Staroniwie, Zwięczycy, Boguchwale i Krasnem żołnierze Konfederacji tarnogrodzkiej w 1715 r. Jednym z nielicznych jasnych momentów w tym trudnym stuleciu we wsiach gminy Boguchwała była działalność fundatorska wielkiego magnata księcia Teodora Konstantego Lubomirskiego.
Jako właściciel od 1724 r. majętności określanej mianem "państwa boguchwalskiego", w którego skład wchodziły wsie: Boguchwała, Lutoryż, Zgłobień, Błędowa, Nosówka, Wola Zgłobieńska, starał się z nich uczynić organizm konkurencyjny dla Rzeszowa. Wyrazem tego było uzyskanie dla wsi Boguchwała praw miejskich w 1728 r. oraz wybudowanie w tym samym czasie nowego rokokowego kościoła i plebani. Innym przejawem jego ambicjonalnych zapędów była przebudowa dawnego dworu boguchwalskiego na wspaniały zespół barokowy, w skład którego wchodził: pałac z ogrodem, kościół, założenie parkowe i staw. W 1741 r. Teodor Konstanty Lubomirski został kolotorem parafii w Zgłobniu, a zarazem fundatorem nowego kościoła w tej miejscowości.
Wraz z pierwszym rozbiorem i nadejściem władzy austriackiej wsie gminy Boguchwała znalazły się w ramach nowych jednostek administracyjnych zwanych cyrkułami, chociaż w dalszym ciągu związane były układami dominialnymi. Z początkiem XIX wieku, dominium boguchwalskie z wsiami: Błędowa, Lutoryż, Zgłobień, Nosówka, Woła Zgłobieńska i Niechobrz zakupuje rodzina Straszewskich pochodząca aż ze Straszewa w płockim.
Ważnym wydarzeniem z dziedziny życia gospodarczego pod koniec XIX w. (1895 r.) było poprowadzenie przez wschodnie tereny gminy Boguchwała linii kolejowej z Rzeszowa do Jasła. Wybudowano wtedy stację kolejową w Boguchwale. Lata I wojny światowej przynoszą kolejne duże zniszczenia zarówno dworów jak i gospodarstw chłopskich. Przynajmniej na kilka lat zamarło życie kulturalne i oświatowe. Na rzecz odradzającej się Polski w 1914 r. inż. Klaudiusz Angerman utworzył tutaj Drużyny Bartoszowe, umundurowane i uzbrojone z jego własnych środków. Coraz prężniej rozwijał się ruch ludowy, w którym aktywny udział brali chłopi z Boguchwały, Racławówki, Zarzecza, Zgłobnia, Zwięczycy, Lutoryża, Kielanówki i Niechobrza. Powstanie niepodległego państwa polskiego przyniosło falę entuzjazmu, który zaowocował m.in. oddaniem przez ostatnią właścicielkę Boguchwały - Wandę Suszycką całego majątku dworskiego z pałacem na rzecz Akademii Umiejętności - celem „... podnoszenia kultury rolnej w nowo odradzającej się Polsce ..." - a także wybudowaniem nowych szkół w Boguchwale i Lutoryżu.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej, wiosną 1939 r. inż. St. Syska rozpoczyna rozruch największego zakładu przemysłowego na terenie gminy Boguchwała, wybudowanego w ramach COP - Zakładów Porcelany Elektrotechnicznej ZAPEL. Okupacja hitlerowska rozpoczęła się na tym terenie 6. IX. 1939 r., kiedy to oddziały Wehrmachtu zajęły ważniejsze budynki w kilku miejscowościach, szczególnie tych leżących wzdłuż głównej drogi i linii kolejowej do Jasła. Siedzibą władz gminy zbiorczej była wtedy Racławówka (od 1933 r.), a ta należała do powiatu rzeszowskiego dystryktu krakowskiego. Lata okupacji hitlerowskiej przebiegały pod znakiem terroru, wywózek przymusowych do Niemiec oraz kontyngentów nakładanych na poszczególne wioski. Zagładzie uległa cała ludność żydowska z terenu gminy. W 1940 r. powstała na terenie Boguchwały organizacja podziemna, której dowódcą został p por. Józef Klimczak.
W 1942 r. organizacja ta została przemianowana na 39 Placówkę Armii Krajowej, która swoim zasięgiem działania objęła: Boguchwale, Budziwój, Lutoryż, Niechobrz, Zgłobień, Mogielnicę, Racławówkę, Staroniwę i Zwięczycę. W 1944 r. w ramach akcji AK " BURZA" partyzanci z Boguchwały wraz z Oddziałem Batalionów Chłopskich z Siedlisk i Lubeni stoczyli kilkugodzinną potyczkę z Niemcami w rejonie młyna i mostu na Lubczy w Boguchwale. Po wojnie stopniowo nastąpiła rozbudowa infrastruktury rolnej, a także przemysłowej - szczególnie w samej Boguchwale, która od 1976 r. jest " stolicą " gminy. Powstało wiele zakładów o ważnym znaczeniu nie tylko dla mieszkańców samej gminy. Należałoby tu wymienić obok wspomnianego "Zapelu" -Zakłady Naprawy Samochodów w Boguchwale (1974 r.), Przesypownię Cementu (1967 r.) i Wojewódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego w tejże samej miejscowości - działający od 1975 r. do 1990 pod szyldem Wojewódzkiego Ośrodka Postępu Rolniczego. Usługi na rzecz ludności gminy Boguchwała świadczy od 1945 r. Spółdzielnia SCH w Boguchwale ze swoimi agendami w Zgłobniu, Woli Zgłobieńskiej, Racławówce i Niechobrzu. Niebagatelną rolę w krajobrazie powojennych przemian na terenie gminy odgrywa Bank Spółdzielczy w Niechobrzu, ze swoją prawie 100 letnią tradycją.

Źródło:
Wiktor A., Wnęk S.: “Gmina Boguchwała nie tylko przewodnik”,
Wyd. Roksana, Krosno 2002.



3. Zabytki w Gminie Boguchwała

Boguchwała – siedziba gminy, leżąca w odległości 8 kilometrów od Rzeszowa, rozciąga się na znacznym obszarze wokół szosy Rzeszów-Strzyżów. Dla wytrawnego turysty jest to miejscowość godna zwiedzenia z powodu dwóch obiektów zabytkowych o znacznej wartości.Jednym z nich jest zespół pałacowy, zlokalizowany na terenie Wojewódzkiego Ośrodka Doradztwa  Rolniczego.Pałac otacza park od południa i wschodu, kościół od północy, a zabudowania gospodarcze od zachodu. Sam pałac został wybudowany przez potężnego magnata, księcia Teodora Konstantego Lubomirskiego w 1728 r. z wykorzystaniem murów wcześniejszego dworu obronnego.Powstała wspaniała rezydencja barokowa, jedyna w swoim rodzaju, porównywalna często z założeniami wilanowskimi. Dzisiaj, pałac stanowi fragment większej, całości i składa się z pawilonu piętrowego i parterowego łącznika. W otoczeniu pałacu znajdują się inne zachowane do dzisiaj zabytkowe obiekty związane z pałacem: spichlerz murowany z około 1850 r. obecnie mieści się w nim Gminna Biblioteka Publiczna, ogrodzenie z bramą wjazdową - murowano-żeliwną 
z poł. XIX w. zrekonstruowaną w 1912 r. oraz kamienna figura świętego Jana Nepomucena w bezpośrednim sąsiedztwie bramy wjazdowej, pochodząca z końca XVIII w. Drugim nie mniej interesującym zabytkiem związanym z Boguchwałą jest stary kościół parafialny, przylegający niemal do pałacu. Świątynia w stylu późnobarokowym została wzniesiona z inicjatywy księcia Teodora Konstantego Lubomirskiego w 1729 r. Nad wejściem do kościoła widoczny herb "Śreniawa". Wewnątrz kościoła znajduje się Ołtarz Główny z białego marmuru, oraz obraz “Pan Jezus Ukrzyżowany” z I poł. XVIII w. Kościół otoczony jest ogrodzeniem z bramą i dwoma furtkami z poł. XIX w.Przy bramie wjazdowej zachował się herb rodziny Straszewskich - "Rozdarta Strzała". Niedaleko od niego, w sadzie, budynek plebani z 1729 r. - przebudowany w końcu XIX w. i wyremontowany w 1916 i 1998 r. Na terenie Boguchwały obecne są kapliczki - symbol wiary i oddania Bogu. Najstarsza z zachowanych pochodzi z 1801 r., przy ulicy Tkaczowa nr 28, ufundowana została przez parafian w rocznicę święta kościelnego.

Lutoryż – do centrum wsi prowadzi odgałęzienie od szosy Rzeszów-Strzyżów. W głębi wioski stoi murowany budynek starej szkoły z 1921 r. Inne ciekawe obiekty to: pozostałości zabudowań dworskich z połowy XIX w. Niedaleko kościoła parafialnego, obok plebani, znajduje się dawny dom rządcy - przebudowany w 1956 r., wyremontowany w 1976 r., murowana kapliczka z 1830 r., na dawnym cmentarzu cholerycznym tzw. "dziale" pod lasem, inne kapliczki datowane są na I poł. XX w.

Mogielnica – jest najmłodszą wsią w gminie, jak i w całym dawnym województwie rzeszowskim. Powstała po drugiej wojnie światowej w 1948 r.  z połączenia przysiółków wsi: Boguchwała, Lutoryż i Niechobrz. W 1982 r. ludność wsi wybudowała kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła. W kościele znajduje się prezbiterium wykonane z kamienia wapiennego z rzeźbą Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego. Po bokach, na kamiennych filarach znajdują się  postacie polskich świętych i błogosławionych, wyrzeźbionych z drewna lipowego z polichromią. Ściany kościoła zdobi, bardzo oryginalna, Droga Krzyżowa w postaci płaskorzeźb z drewna. W kościele znalazła także swoje miejsce figura Matki Boskiej Fatimskiej, która znajdowała się na placu św. Piotra w Rzymie w czasie zamachu na papieża Jana Pawła II.

Zarzecze – wieś położona wzdłuż odgałęzienia drogi Rzeszów - Strzyżów, za stacją kolejową Wisłoczanka, w kierunku Siedlisk, Budziwoja i Tyczyna. Zachowało się w niej kilka drewnianych domów z pocz. XX wieku oraz zagroda, która składa się z chałupy, stajni oraz stodoły, wszystkie obiekty drewniane pochodzą z ok.1880 roku. Na terenie wsi są jeszcze kapliczki, jedna z 1945 r., a druga z I poł. XIX wieku. Zwięczyca – wioska położona najbliżej granic południowych Rzeszowa, po obu stronach szosy Rzeszów – Strzyżów. W poł. XVIII wieku, przy dzisiejszej ulicy Starowiejskiej, wybudowany został, przez Joannę von Stein Jettingen – drugą żonę Jerzego Ignacego Lubomirskiego z Rzeszowa – barokowy pałac otoczony okazałym parkiem. Budynek był murowany, piętrowy z sąsiedztwem powozowni. Pałac nie zachował się. Obecne ślady po nim to: fundamenty przy ulicy Jarowej, dawny spichlerz, pozostałości parku oraz resztki ogrodzenia i bramy wjazdowej od ulicy Dolnej. Dobrze zachowały się kapliczki: z połowy i końca XIX w. oraz z pocz. XX w. Los oszczędził też kilka drewnianych domów, które przy ulicy Jarowej i Starowiejskiej, zachowały się do dzisiaj. Wszystkie pochodzą z przełomu XIX i XX wieku.

Racławówka – wieś leżąca na skrzyżowaniu dróg z Rzeszowa przez Zwięczycę do Niechobrza i z Rzeszowa przez Nosówkę, Zgłobień do Woli Zgłobieńskiej lub Przybyszówki. Poruszając się szosą przez Racławówkę w stronę Nosówki, na wzgórzu widoczny jest zespół zabytków związany z kościołem parafialnym w przysiółku Zabierzów. Świątynia w stylu barokowym. została wzniesiona przez księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego, właściciela dóbr rzeszowskich, w 1719 r. Do kościoła przylega kaplica z 1873 r. Została ona wzniesiona przez Ludwika Jędrzejowicza (właściciela Nosówki) i jego żonę Helenę Dąmbską, pełniąc rolę mauzoleum rodowego. Ołtarz główny świątyni powstał także w 1873 r., a nad nim obrazy "Zdjęcie Pana Jezusa z krzyża" i "Wszyscy święci", których autorem jest malarz Tabiński z Rzeszowa. Kościół otacza od 1895 r. parkan z cegły, fundacji Aleksandra Dąmbskiego z Nosówki. Jego oryginalnymi elementami są trzy kapliczki i trzy bramki. Obok kościoła  znajduje się dawny budynek kostnicy z przeł. XIX i XX w. prawdopodobnie pozostałość po szpitalu dla ubogich, który istniał przy kościele zabierzowskim od XVII w. W pobliżu znajduje się też XVII wieczna plebania. i kilka chałup z końca XIX w. oraz zagroda złożona z drewnianego domu i murowanej piwnicy, wszystkie obiekty świetnie zachowane, pochodzące z 1890 r.

Niechobrz – wieś położona wzdłuż drogi z Racławówki do Czudca. Na terenie wsi są lokalizowane pozostałości zespołu dworskiego, w którego skład wchodzą: dwa budynki dawnych czworaków z około XIX w. i spichlerz z ok. poł. XIX w. Na uwagę zasługują dwa spichlerze wiejskie murowane, pierwszy pochodzi z przełomu XIX i XX w., drugi datowany na 1883 r., oraz kilka drewnianych domów z końca XIX w. i pocz. XX w. Obecne są również kapliczki, najstarsza pod wezwaniem świętego Rocha z przełomu XVIII i XIX w., z interesującą polichromią. Znajduje się ona przy lokalnej drodze łączącej Zgłobień z Niechobrzem. Wzdłuż tej trasy zlokalizowany jest budynek starej szkoły z 1903 r. Niechobrz jest także miejscem kultu Matki Bożej. Każdego roku za sprawą Sanktuarium Najświętszej Marii Panny Nieustającej Pomocy przyjeżdżają do Niechobrza pielgrzymki wiernych z kraju i zagranicy. Wierni biorą udział w odpustowych mszach świętych, które odbywają się w Parku Matki Bożej, obok kościoła. Sanktuarium zostało wybudowane w latach 1969 – 1971, zaś 13 września 1987 r. bp Ignacy Tokarczuk nałożył korony na skronie Matki Bożej i Jezusa, poświęcone przez papieża Jana Pawła II.

Kielanówka – wieś rozciąga się wzdłuż drogi ze Staroniwy (wzdłuż Rzeszowa) w stronę Zabierzowa i Racławówki. Po lewej stronie szosy znajdują się zabudowania cegielni, a wśród nich: budynek pieca sprzed 1914 r., hala kolejki, cztery wiaty, dwie wyrabialnie i dwie suszarnie z lat 20-tych XX w. We wsi na uwagę zasługują ponadto kapliczki: jedna z około 1896 r., druga na rozstaju dróg  wiodących do Nosówki i Zabierzowa z  zabytkową figurą świętego Rocha datowaną na koniec XIX w.

Nosówka – wieś na trasie z Przybyszówki w stronę Zgłobnia i Woli Zgłobieńskiej, leży na urokliwym wzniesieniu. W bezpośrednim sąsiedztwie nowej szkoły znajdują się pozostałości zespołu dworskiego,  na który składają się: dwór, czworak, spichlerz oraz dawny budynek gorzelni - wszystkie budynki datowane na II poł. XIX w. W tym samym miejscu znajduje się krzyż w starodrzewiu z końca XIX w. Za ciekawy należy uznać także budynek dawnej ochronki pochodzący z 1906 r.

Zgłobień – wieś leżąca po obu stronach szosy z Przybyszówki przez Nosówkę do Woli Zgłobieńskiej. We wsi zachował się najstarszy obiekt zabytkowy gminy. Jest nim tzw. “stary dwór”. Odkryty stosunkowo niedawno, wcześniej był kilkakrotnie przebudowywany i dlatego na pierwszy rzut oka pozbawiony jest cech stylowego dawnego dworu. Budowa tego renesansowego domu datowana jest na lata 70-te XVI w. i wiąże się z osobą Anny z Sieniawy Jordanowskiej, która została wtedy właścicielką wsi. Pod koniec XVIII dwór zostaje przebudowany na spichlerz. Niedaleko, w pięknym starodrzewiu obok szkoły podstawowej umiejscowiony jest “nowy dwór” pochodzący z końca XVIII lub pocz. XIX wieku. Zbudowany został przez rodzinę Straszewskich w stylu neoklasycystycznym. Ważnym obiektem zabytkowym jest także kościół parafialny. Wybudowany został w 1741 roku staraniem księcia Teodora Konstantego Lubomirskiego. Obecny wygląd przybrał w latach 1913-1928 staraniem ówczesnego proboszcza Dzierżyńskiego i parafian. Jego wystrój wewnętrzny zachowujący w elementach cechy wczesnobarokowe, a nawet romańskie, w czasach przebudowy nabrał kolorytu swoistego neorenesansu. Kościół wyposażony jest w cztery ołtarze. Na szczególną uwagę zasługuje olejny obraz Chrystusa Ukrzyżowanego znajdujący się w górnej części nastawy ołtarzowej. Autorem tego obrazu jest nieznany włoski mistrz z XVI w. Uzupełnieniem obiektów zabytkowych są kapliczki: pod wezwaniem św. Marka z II poł. XIX w. oraz kapliczka  z pocz. XIXw.

Wola Zgłobieńska – wieś najbardziej wysunięta w kierunku północno-zachodnim gminy Boguchwała, leży na przedłużeniu szosy z Rzeszowa przez Przybyszówkę, Nosówkę i Zgłobień, ok. 18 km od miasta. W wiosce zachowało się kilka drewnianych domów z pocz. XX wieku oraz kapliczki, wśród których wyróżnia się kapliczka datowana na I poł. XIX w. i poświęcona Matce Boskiej oraz kapliczka pochodząca z II poł. XIX w.

Źródło:
Wiktor A., Wnęk S.: “Przewodnik po Gminie Boguchwała”, Wyd. Roksana, Krosno 1998,
Wiktor A., Wnęk S.: “Gmina Boguchwała nie tylko przewodnik”, Wyd. Roksana, Krosno 2002. 



4. Szlaki turystyczne piesze i rowerowe

Na rowerowym szlaku
Jeżeli chcesz czynnie odpocząć i obcować z natura zapraszamy na trasę rowerową po naszej gminie. W  tym celu oznakowaliśmy 45 kilometrowy szlak biegnący najpiękniejszymi zakątkami gminy Boguchwała. Unikając męczącej jazdy ruchliwymi drogami asfaltowymi, możesz wędrować na rowerze ścieżkami i drogami polnymi oraz duktami leśnymi. Na 45 km trasy tylko 6 km przebiega mało ruchliwymi drogami asfaltowymi. Bliskość Rzeszowa i piękno krajobrazu zachęca do organizowania wycieczek. Chcemy pokazać najatrakcyjniejsze miejsca, piękne zabytki i wspaniałe panoramy. Gmina Boguchwała charakteryzuje się ciekawym i zróżnicowanym ukształtowaniem terenu. Falista rzeźba przecinana dolinami osiąga średnio 200 do 300 m n.p.m., wznosząc się w rejonie Niechorza na ponad 400 m n.p.m., i znacznie obniżając się w dolinie Wisłoka. Główną atrakcją naszego szlaku jest piękno krajobrazu. Szczególnie wspaniałe panoramy rozciągające się ze wzniesień w Niechorzu i Woli Zgłobieńskiej. Na jednym z najbardziej widokowych miejsc w Niechorzu w 2000 r. ustawiono 15 metrowy krzyż milenijny. Również w niżej położonych miejscach rozciągają się wspaniałe widoki. Walory turystyczne naszego szlaku podnoszą często występujące stare kapliczki i krzyże przydrożne. Mimo wkraczającej na teren naszej gminy urbanizacji można tu jednak spotkać pozostałości architektury ludowej, często krytej słomianą strzechą. Jednym z miejsc godnym zatrzymania się jest pomnik na ścieżkach (Wola Zgłobieńska)gdzie Niemcy w 1943 r. zamordowali 43 niewinne osoby. Trasa zaczyna się przy obwodnicy Rzeszowa i biegnie droga powiatową w kierunku Kielanów, a kończy się przy ścieżce dydaktycznej prof. B. Szafera. Ścieżką tą można dojechać w rejon Lisiej Góry i zapory na Wisłoku. Na szlaku przygotowano wiaty pod którymi można odpocząć, schronić się przed deszczem i słońcem, rozpalić ognisko a nawet rozbić namiot.

Szlaki piesze
Przez gminę przebiega najbardziej malownicza część popularnego szlaku turystycznego (żółtego) o nazwie "Dookoła Rzeszowa". Jego zaliczenie daje uprawnienia do otrzymania odznaki turystycznej PTTK. Obok niego przedstawione zostały tu dwie trasy wycieczkowe, nie znakowane, związane bezpośrednio z Boguchwała i jej najbliższymi okolicami.

Trasa numer 1 - "Spacerkiem po zabytkach Boguchwały"
Wycieczkę rozpoczynamy w rejonie mostu na Lubczy w tzw. Boguchwale Dolnej. W tym miejscu w czasie II wojny światowej partyzanci BCH i 39 Placówki AK stoczyli w lipcu 1944 r. potyczkę z Niemcami. Kierujemy się dalej ulicą Cichą, mijając po lewej stronie dawny młyn, a później gorzelnię, po prawej zaś stronie stadion LKS "Motor". Dochodzimy do ulicy Tkaczowa, którą idziemy około 300 metrów, skręcając później w wylot ulicy Grunwaldzkiej. Idąc dalej ulicą (dawny stary trakt przez wieś), mijamy zabytkowy dom drewniany nr 22 z 1890 r, kapliczkę z 1879 r ufundowaną przez Piotra i Agatę Tobiaszów, oraz Michała Majchrzyckiego z wizerunkiem Matki Boskiej i w pobliżu domu parafialnego kolejną kapliczkę z 1901 nr pos. 78. Ulica skręca w prawo, zostawiając po lewej stronie stary kościół parafialny, otoczony murem fundowanym przez Straszewskich z połowy XIX w, a po prawej stronie w otoczeniu jabłoni zabytkową plebanię z XVIII wieku. Przechodzimy w pobliżu pomnika Grunwaldu wzniesionego w 1910 r. z inicjatywy i finansowego wsparcia inż. Klaudiusza Angermana i znajdujemy się przy bramie dawnego, głównego wjazdu do zespołu pałacowego. Spotykamy tu figurę św. Jana Nepomucena. Mijając przystanek MPK - "Grunwald" docieramy do pałacu w Boguchwale - podziwiając pozostałości wspaniałego drzewostanu dawnego parku dworskiego.

Trasa nr 2 - "Doliną Wisłoka" - Rzeszów - Boguchwała. (7 km)

Dojeżdżamy do Rzeszowa i tu kierujemy się w stronę "Olszynek" przy ul. Chopina. W pobliżu Filharmonii Rzeszowskiej skręcamy w lewo i dochodzimy do Wisłoka. Dalej idziemy wzdłuż jego biegu w miarę wygodnym deptakiem, aż dochodzimy do zapory. Następnie obok zalewu, mijamy dawne kąpielisko i rejon tzw. Lisiej Góry. Idąc dalej dochodzimy do ogrodzenia Zakładu Ujęcia i Uzdatniania Wody, omijamy je drogą polną w prawo - obok ogródków działkowych. Dochodząc do Wisłoka idziemy jego brzegiem - wałem ochronnym i dochodzimy do Boguchwały niedaleko tzw. betoniarni. Wycieczkę można zakończyć na wysepce leżącej niedaleko pałacu, w miejscu dawnego stawu.

Trasa nr 3 - "Zwiedzamy gminę" - Boguchwała - Racławówaka -Zabierzów - Zgłobień Niechobrz - Mogielnica (14 km).
W Boguchwale po przejściu przez tory kierujemy się wzdłuż ul. Bocznej, dochodząc do rzeczki Lubcza. Droga następnie skręca w lewo między polami Boguchwały i tzw. Zagród, oraz Zwięczycy - cały czas idziemy lewym brzegiem Lubczy - dochodząc do asfaltowej drogi Racławówka - Niechobrz. Teraz idziemy w kierunku Niechobrza i za piekarnią skręcamy w prawo w kierunku stadionu. Przechodzimy obok niego, a następnie skręcamy w lewo, polną drogą obok zabudowań Radziełówki (przysiółek). Stąd rozciąga się ładny widok na kościół w Zabierzowie z XVIII w. Ta polna droga prowadzi nas do innej "wyszutrowanej" między Zgłobniem a Niechobrzem. Na krzyżówce skręcamy w prawo i dochodzimy do Zgłobnia koło szkoły. Ze Zgłobnia idziemy ubitym traktem do Niechobrza (trasa pielgrzymów z Kultu Maryjnego w Niechobrzu). Traktem tym z Niechobrza po zwiedzeniu Sanktuarium NMP Nieustającej Pomocy z obrazem i świątynią z 1969 r. dochodzimy do Mogielnicy. Powrót autobusem MPK nr 33 do Rzeszowa.

Trasa nr 4  - "Z Boguchwały do Czudca" - Boguchwała - Mogielnica - Lutoryż - Czudec (13 km)
Wyjście z Boguchwały w kierunku radiostacji tzw. "Korei" w rejonie przysiółka Gaj, i dalej posuwając się wzdłuż jej ogrodzenia dochodzimy do wzniesienia nad wsią Mogielnica. Schodzimy do tej wsi i następnie kierujemy się na końcowy przystanek MPK. Dalej wzdłuż żółtego szlaku, pięknym lasem, w kierunku południowym docieramy do granic Lutoryża. Za Lutoryżem na polance z figurką jest skrzyżowanie szlaków żółtego z czarnym. Schodzimy ze wzgórza za szlakiem czarnym w stronę Czudca. W samym miasteczku ciekawym do zwiedzenia jest ryneczek ze starą zabytkową zabudową oraz kościół parafialny z I pół. XVIII w. Powrót PKS lub pociągiem. Tras punktowa do GOT.

Trasa nr 5 - "Przez bukowe lasy" - Wisloczanka - Działy Babickie - Lutoryż - Mogielnica (12 km)
Od początku trasy prowadzeni jesteśmy żółtym szlakiem tzw. "Dookoła Rzeszowa" poprzez wzniesienia, ostępy leśne, głębokie jary i strumienie. Wycieczka tym odcinkiem szlaku żółtego wiosną lub jesienią może dostarczyć wielu wrażeń miłośnikom pięknych krajobrazów. Z Wisłoczanki idziemy wzdłuż głównej drogi w kierunku Babicy, by następnie skręcić w prawo między zabudowania i przez wąwóz, a następnie utwardzoną drogą pod linią wysokiego napięcia dotrzeć do lasu. Lasem dojdziemy na skraj Lutoryża, a później do Mogielnicy, skąd autobusem MPK nr 33 możemy wrócić do Boguchwały.

Trasa nr 6 - "Na żółtym szlaku" Mogielnica - Niechobrz Górny - Zgłobień (8 km)
Z końcowego przystanku MPK nr 33 w Mogielnicy idziemy w górę wsi za żółtym szlakiem, który doprowadzi nas do drogi polnej wiodącej przez wzniesienie, a następnie pokonując wzgórze 402 m. n.p.m. i Wielki Dział, skręcamy w prawo i dochodzimy do drogi asfaltowej z Niechobrza do Czudca. Idąc przez wieś Niechobrz mijamy niewielką cegielnię, by zagłębić się w lasy Zgłobieńskie, z których do celu końcowego, czyli Zgłobnia jest już niedaleko. W Zgłobniu warto zwiedzić kościół parafialny, dwór oraz park.



.: Zobacz także

Administracja
Atrakcje turystyczne
Beskid Niski
Informacja Turystyczna
Kolejki wąskotorowe
Media podkarpackie
Muzea
Parki i rezerwaty
Prezentacje Gmin i Powiatów
Roweromania
Szlaki turystyczne
Twierdza Przemyśl
Uzdrowiska
Zamki Podkarpacia
Zielone granice
ZZ Biegi
Podkarpackie
Bilety Autobusowe
Bilety Lotnicze RyanAir
Bilety Lotnicze WizzAir
Ciekawe linki! Zgłoś/Dodaj
Hej! Na Grzyby!
Jaki namiot?
Mapy, Mapa OnLine
O ikonie słów kilka
Tanie Bilety Lotnicze
Turystyczna Piosenka
Wyciągi, warunki narciarskie, pokrywa, temp.
Zamek w Łańcucie
Księga gości
Forum
Galeria zdjęć
Szukaj...
Apartamenty Rzeszów
Autokar Europa
Bieszczady
Jazda Konna, Konie
Mapa Podkarpacia
Ogłoszenia Motoryzacyjne
Portal Rolniczy
Login:

Hasło:

Zapomniałem hasło

Oferty Agroturystyka | Apartamenty | Biura turystyczne | Domki letniskowe i wypoczynkowe | Hotele i Motele | Ośrodki wczasowe i wypoczynkowe | Pensjonaty i Pokoje Gościnne, Kwatery | Pola namiotowe | Przewodnicy i Piloci | Pływalnie i Baseny | Restauracje i Gastronomia | Sanatoria | Schroniska | Sklepy sportowe i turystyczne | Stadniny koni | Wędkarstwo | Wyciągi narciarskie | Wypożyczalnie i inne usługi turystyczne | Muzea | Parki | Roweromania | Szlaki turystyczne | Zamki | Grzyby | Uzdrowiska
SERWISY WSPÓŁPRACUJĄCE
         
         
Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą z nami napisz do nas.
Copyright © Podkarpacki Portal Turystyczny & kwiateek & gate.cd 2003 - 2017 Wszelkie prawa zastrzeżone
Czas generowania strony: 0.011 secs