Główna Konie Bilety Lotnicze Ryanair Wizzair Wycieczki Alpy Bilety Rzeszów Mapa Podkarpacia Tanie Loty
Kamera Rzeszów Bilety Autokarowe Zdrowie i Uroda Ciąża i Poród Dieta i Odchudzanie Wypożyczalnia Pizza Rzeszów
DODAJ OFERTE Aktualności BANERY REKLAMA Prywatność Kontakt Foto Wycieczki Rzeszów MTB Rzeszów
Agroturystyka
Apartamenty
Biura turystyczne
Domki letniskowe i wypoczynkowe
Hotele i Motele
Ośrodki wczasowe i wypoczynkowe
Pensjonaty i Pokoje Gościnne, Kwatery
Pola namiotowe
Przewodnicy i Piloci
Pływalnie i Baseny
Restauracje i Gastronomia
Sanatoria
Schroniska
Sklepy sportowe i turystyczne
Stadniny koni
Wędkarstwo
Wyciągi narciarskie
Wypożyczalnie i inne usługi turystyczne
Dodaj ofertę
Gdzie spędzisz Wakacje 2011?
Bieszczady
Beskid Niski
Pogórze
W mieście
U rodziny
Ze znajomymi
Wyniki :: Więcej

.: Powiat Kolbuszowski

Powiat kolbuszowski leży w północno - zachodniej części województwa podkarpackiego. Sąsiaduje z następującymi powiatami: od północy z tarnobrzeskim i stalowowolskim, od wschodu z niżańskim i rzeszowskim, od południa z rzeszowskim i ropczycko-sędziszowskim a od zachodu z mieleckim. W skład powiatu kolbuszowskiego wchodzą gminy: Cmolas, Kolbuszowa, Majdan Królewski, Niwiska, Stary Dzikowiec, Raniżów. Powiat Kolbuszowski obejmuje swoim zasięgiem znaczną część Płaskowyżu Kolbuszowskiego, od strony północnej niewielką część Równiny Tarnobrzeskiej. Takie usytuowanie powiatu sprawia, że jest to teren niezbyt zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni. Powiat ma zdecydowanie charakter równinny o słabo urzeźbionej powierzchni, tylko miejscami pofałdowanej. Średnie wysokoci sięgają 200 m n.p.m., najwyższe wzniesienie 266 m n.p.m. Wzdłuż Płaskowyżu wznoszą się lokalne "góry" m. in. Góra Królewska (266 m n.p.m), Góra Weryńska (259 m n.p.m.), Góra Hadykowska (250 m n.p.m.), wprowadzając urozmaicenie do krajobrazu. Mimo równinnego charakteru powiatu, łagodnego obniżenia, doliny licznych rzek i potoków tworzą malowniczy krajobraz.

Dziękujemy Starostwu Powiatowemu w Kolbuszowej za przekazanie materiałów i informacji.
Zapraszamy na oficjalną stronę Powiatu www.powiat.kolbuszowski.pl

  1. Położenie
  2. Bogactwa naturalne, gleby
  3. Klimat
  4. Historia
  5. Turystyka
  6. Przyroda
  7. Gminy powiatu
1. Położenie

Powiat Kolbuszowski położony jest w północno-zachodniej części województwa podkarpackiego, obejmuje swym zasięgiem sześć gmin: Cmolas, Kolbuszowa, Majdan Królewski, Niwiska, Raniżów, Stary Dzikowiec.
Zajmuje powierzchnię 774 km2 zamieszkaną przez około 61 tyś. mieszkańców. Położony jest w środkowej części Kotliny sandomierskiej, obejmując prawie 2/3 obszaru Płaskowyżu Kolbuszowskiego, prawie całkowicie w dorzeczu Łęgu, prawego dopływu Wisły. Jest to teren dawnej Puszczy Sandomierskiej. Atrakcyjne lasy zajmujł ponad 30% obszaru całego powiatu.
Przez ziemię kolbuszowską przebiegają ważne szlaki komunikacyjne: droga krajowa Nr 9 Radom - Rzeszów - Barwinek, szerokotorowa linia hutniczo - siarkowa (LHS). Na obszarze powiatu biegną trasy drogowe: Rzeszów - Mielec, Rzeszów - Tarnobrzeg, Mielec - Leżajsk i linia kolejowa relacji Stalowa Wola - Rzeszów.



2. Bogactwa naturalne, gleby

W powiecie kolbuszowskim występują w dostatecznych ilościach surowce ceramiczne i piaski, stanowiące bazę dla potrzeb budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych.
Najczęściej występujące surowce naturalne, to:
• surowce iglaste, stanowią je: gliny zwietrzelinowe i łupki karpackie, iły krakowieckie, gliny zwałowe. Surowce te, ze względu na swoje pochodzenie mają różną przydatnoć do produkcji wyrobów ceramicznych. W oparciu o złoża surowców ilastych na terenie powiatu powstało kilka większych zakładów produkujących materiały budowlane, oraz szereg małych cegielni,
• zasoby kruszyw, stanowią je piaski kwarcowe, żwiry lub pospółki. Ich zasoby z wyjątkiem żwiru są znane. Kruszywa naturalne są najczęciej eksploatowanymi surowcami na terenie powiatu,
• torfy, występujące głównie w zastoiskach bagiennych, są w niewielkim stopniu wykorzystywane.
Powiat kolbuszowski ma charakter rolniczy. Gleby są podstawowym zasobem naturalnym, decydującym o charakterze gospodarczym regionu. Największą powierzchnię zajmują gleby wytwarzane z piasków całkowitych, słabo gliniastych i gliniastych, gleby darniowo-bielicowe o dużym stopniu zbielicowania, żwirowe, piaskowe, gliniaste i sapy - gleby podmokłe i zimne, zajęte przede wszystkim pod łąki i pastwiska. Lepsze gleby tj. piaski gliniaste, naglinowe, bielice lekkie, średnie i ciężkie (gliny) występują lokalnie i stanowią niewielki procent terenów rolnych.



3. Klimat

Zasadniczy wpływ na kształtowanie pogody i klimatu mają czynniki cyrkulacyjne (rzeźba terenu, kierunki napływu mas powietrza, wysokość nad poziomem morza, stosunki hydrogeograficzne, szata roślinna). Powiat charakteryzuje się niezbyt ostrą zimą, umiarkowanie wilgotnym latem, o długim okresie wegetacyjnym, średnim rocznym zachmurzeniem, średnią roczną sumą opadów na poziomie 600-700 mm, o dominacji wiatrów zachodnich i znaczącym udziale wiatrów południowo-zachodnich. Region ten odznacza się przewagą korzystnych cech klimatycznych dla rolnictwa. Średnia roczna temperatura powietrza to ok. 8 stopni C. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec z temperaturą rednią ok. 19 stopni C, najchłodniejszym styczeń z temperaturą ok. 4 stopni C.



4. Historia

Tereny dzisiejszego powiatu kolbuszowskiego w okresie średniowiecza były położone na terenie Puszczy Sandomierskiej a administracyjnie należały do województwa sandomierskiego i pilzneńskiego. Na tym terenie rozciągały się dobra królewszczyzny ze stolicą w Raniżowie i dobra prywatne Tarnowskich, Mieleckich. Dobra ziemskie na tym terenie mieli Lubomirscy, Sanguszkowie, Tyszkiewiczowie, rodzina Hubków, Błotnickich itp. Taki podział utrzymał się do 1722r. Po pierwszym rozbiorze Polski region ten poszedł pod panowanie austriackie. Zaborca na całym uzyskanym terenie utworzył nową prowincję pod nazwą Królestwo Galicji i Lodomerii.
W tym nowym układzie politycznym w Kolbuszowej utworzono jeden z 59-u dystryktów, który wchodził w skład cyrkułu pilzneńskiego. Oprócz dominim kolbuszowskiego należala do niego część dóbr kameralnych byłego powiatu sandomierskiego (Dzikowiec, Majdan, Raniżów). W latach 1775 i 1782 zlikwidowano dotychczasowe dystrykty i utworzono 18 cyrkułów. Część dominium kolbuszowskiego podporządkowano pod cyrkuł tarnowski (Kolbuszowa), część pod rzeszowski (np. Werynia). W 1855r. cyrkuł tarnowski stał się okręgiem bezpośrednio podporządkowanym namiestnictwu we Lwowie. W jego obrębie powstało 10 powiatów. Jednym z nich był powiat kolbuszowski, któru był jednostką admiinistracyjną pierwszego stopnia zarówno pod względem zarządzania jak i sądownictwa. Powiat kolbuszowski obejmował dotychczasowe tererny z cyrkułu tarnowskiego wraz z nowo dołączonym miasteczkiem Majdan i 10 wsi z byłego cyrkułu rzeszowskiego. Na jego terenie znajdowało się 2 miasteczka i 42 gminy wiejskie.
Po przyznaniu Galicji autonomii dokonano już ostatniej reformy administracyjnej i sądowniczej. W jej wyniku powstało w Kolbuszowej starostwo powiatowe z połączenia urzędów powiatowych działających w dwóch miasteczkach: Kolbuszowej i Sokołowie. Taki stan administracyjny utrzymywał się do 1939r. W czasie okupacji niemieckiej powiat kolbuszowski został zlikwidowany i przyłączony do powiatu rzeszowskiego. Po II wojnie światowej rekatywowano powiat kolbuszowski w takim ujęciu administracyjnym jak sprzed 1939r. W latach 1955-1968 dokonano kilka reorganizacji w ramach istniejących powiatów. Z mapy naszego kraju powiat kolbuszowski zniknął w 1975r., w wyniku przeprowadzonej reformy administracyjnej. 1 stycznia 1999r., już w nowych granicach aministracyjnych, powiat kolbuszowski rozpoczął swoje istnienie.

HISTORIA POWIATU KOLBUSZOWSKIEGO

Rok 1700 Kolbuszowa otrzymuje prawa miejskie. Tereny miasta i najbli.szej okolicy wchodzą w skład powiatu skarbowego i sądowego z siedzibą w Pilźnie w województwie sandomierskim
Rok 1772 Pierwszy Rozbiór Polski, Kolbuszowa i okolica znalazła sie w zaborze austriackim w cyrkule pilznienskim
Rok 1782 Część zachodnią powiatu z okresu przedrozbiorowego z Kolbuszową włączono do cyrkułu tarnowskiego, zaś częśćwschodnią do cyrkułu rzeszowskiego
Rok 1855 W wyniku reorganizacji adsministracji pojawia sie po raz pierwszy pojecie powiatu kolbuszowskiego (początek ery konstytucyjnej)
Rok 1867 Powiat kolbuszowski ery konstytucyjnej i powiat sokołowski ery konstytucyjnej tworzą jeden powiat kolbuszowski
Rok 1918 Powiat kolbuszowski należy do województwa lwowskiego
Rok 1939 Południowa część powiatu kolbuszowskiego znalazła sie w okregu rzeszowskim, Generalnej Guberni utworzonej przez niemieckie władze okupacyjne. Dwie trzecie północnego obszaru powiatu, po wysiedleniu ludnosci, posłużyły do utworzenia wojskowych poligonów niemieckich
Rok 1944 Powiat kolbuszowski powrócił do przedwojennego terytorium w województwie rzeszowskim
Rok 1975 Likwidacja administracyjna powiatu kolbuszowskiego (reforma administracji kraju)
Rok 1999 Reaktywowanie powiatu kolbuszowskiego w województwie podkarpackim



5. Turystyka

Na terenie Powiatu Kolbuszowskiego można uprawiać agroturystykę i turystykę wiejską, które z jednej strony są dodatkowym dochodem gospodarstw rolniczych, ale w szczególności są miłą formą spędzenia czasu. To nie tylko raj dla ekologów, botaników..., ale także dla ludzi, którzy chcieliby w ciszy i spokoju delektować się naszą przyrodą, a jest czym. "Turystyka wiejska" naszego regionu związana jest z licznymi szlakami turystycznymi, które wiodą przez elementy świata przyrodniczego, które są lub będą objęte ochroną i są to: obszary chronionego krajobrazu, rezerwaty, pomniki przyrody, użytki ekologiczne, a także zabudowa sakralna i dworska.
Drugą bardziej aktywną formą wypoczynku, związanego z gospodarstwem rolniczym jest agroturystyka. Przez nią rozumie się: wynajmowanie pokoi przez rolników indywidualnych, także rozwój małych stadnin koni, aż do zorganizowanej, kompleksowej obsługi oferującej wiele możliwości: jeździectwo, pływanie, żeglarstwo, jazdy rowerowe, a zimą kuligi. Ten "rodzinny" wypoczynek powiązany z kontaktem i uczestniczeniem w różnych pracach i korzystaniem z wiejskiej żywności może być powiązany ze zwiedzaniem wielu na terenie powiatu zespołów przyrodniczo - dydaktyczno - kulturowych. Obie formy turystyki jak widać łączą się. Są ekologiczne, nie powodują drastycznych przemian w krajobrazie i w funkcjonowaniu miejscowości.

Ścieżki i trasy rowerowe
Ścieżka edukacyjno-przyrodnicza "Dymarka" została wybudowana na terenie lasów zarządzanych przez Nadleśnictwo Kolbuszowa we wsi Poręby Dymarskie w Gminie Cmolas. Składa się z trzech pętli o łącznej długości około 25 kilometrów oraz trasy spacerowej długości około 0.5 kilometra. W jej sąsiedztwie przygotowano parking, palenisko, miejsce do prowadzenia lekcji przyrody na świeżym powietrzu. Wzdłuż całej ścieżki umieszczono 11 miejsc przystankowych oraz wiele tabliczek z opisem roślin spotykanych na szlaku. Cały obiekt wyposażono w dużą ilość ław oraz stołów. Ścieżka prowadzi przez atrakcyjne pod względem przyrodniczym i historycznym tereny. Jest ona idealnym miejscem do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, lub konnej. Pozwala miło spędzić czas turystom ceniącym spokój, bliski kontakt z przyrodą i aktywny wypoczynek.

Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna "Maziarnia" została wytyczona w bezpośrednim sąsiedztwie dużego zbiornika wodnego w Wilczej Woli w gminie Dzikowice powiecie powiecie Kolbuszowa. Na całej trasie zostało umieszczonych 9 miejsc przystankowych, na których znajdują się tablice z opisem kilku tematów związanych z przyrodą. Na ścieżce zbudowano taras widokowy, ustawiono gęsto ławki i stoły oraz przygotowano miejsce wypoczynku z trzema paleniskami, dwoma zadaszeniami i boiskiem do siatkówki, całość ozdobiono ogrodzeniem. Ścieżka jest kolejnym obiektem, na którym można spędzić miło wolny czas i zwrócić uwagę na ciekawostki przyrodnicze otaczających lasów.



6. Przyroda

Na terenie naszego powiatu występują dwa Obszary Chronionego Krajobrazu:
 
Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowski - 50 tys. ha, na terenie powiatu obejmuje takie miejscowości jak: Przyłek, Ostrowy Tuszowskie, Cmolas, Świerczów, Siedlanka, Niwiska, Trześń, Domatków, Bukowiec, Poręby Kupieńskie. Rzeźba terenu to wytworzone z piasków wydmy tworzące "górki" np. Góra Biesiadna (222 m n.p.m.), Góra Cygańska (279 m n.p.m.). Dominują lasy sosnowe bogate w cenne runo leśne, a w okolicach Przyłęku również występuje las bukowy. W cennych ekologicznie biocenozach podmokłych, wodnych i bagiennych, występuje wiele roślin objętych ochroną, np. rosiczka okrągłolistna, długosz królewski, grzybień biały, gniadosz rozesłany oraz zwierząt i ptaków, np. łoś, bóbr europejski, wilk, czapla biała oraz bocian czarny. Fragmenty rodzimej przyrody chronione są tutaj w rezerwatach: "Buczyna", "Jaźwiana Góra", "Zabłocie", a także jako pomniki przyrody np. dąb szypułkowy (600 lat) rosnący we wsi Leszcze.
 
Sokołowsko-Wilczowolski - 23 570 ha, obejmujący: Raniżów, Dzikowiec, Lipnicę, Wilczą Wolę. Wyróżnia się on wysokimi walorami przyrodniczymi i krajobrazowymi, w skład których wchodzą obszary leśne, zbiorniki wodne, wydmy śródlądowe, wzgórza morenowe, mokradła, oczka wodne, torfowiska. To świat pełen roślin chronionych: rosiczka okrągłolistna, długosz królewski, wawrzynek główkowy, grążel żółty oraz ptaków: bocian czarny, trzmielojad, kobuz, błotniak stawowy. Do szczególnie interesujących należy wiele obiektów objętych ochroną jako użytki ekologiczne, pomniki przyrody. Zaliczamy tutaj łąki śródleśne, ostoje bobrów, torfowiska, źródliska i uroczyska, np. 282 dęby szypułkowe w Morgach, głaz polodowcowy w Dzikowcu, 2 pojedyncze cisy w Weryni i Raniżowie-Zembrzy ( w XVIII - XIX-wiecznej zagrodzie pszczelarskiej).
 
Rezerwaty to najcenniejsze obszary przyrody w stanie naturalnym - chronione w powiecie kolbuszowskim są nimi:
 
"BUCZYNA" - 20,08 ha, zachodnia część Płaskowyżu Kolbuszowskim na styku z doliną Wisłoki. Powstał w celu zachowania zbiorowiska leśnego typu przejściowego, miedzy ubogą formą buczyny karpackiej, a lasem dębowo-grabowym tworzy wysepkę naturalnego lasu liściastego wśród sztucznych drzewostanów sosnowych oraz piaszczysk. Rośnie tu kostrzewa górska, osobliwością są także: wawrzynek wilczełyko, kłokoczka południowa, buławnik mieczolistny, bluszcz pospolity. W obrębie rezerwatu żyją: dziki, sarny, dzięcioły czarne, świstunka leśna.
 
"JAŹWIANA GÓRA" - 3,94 ha, leży w pobliżu Komorowa i Ostrów Baranowskich. To także enklawa zespołu naturalnego jakim jest tu fragment lasu jodłowo-bukowego; występuje tu również dąb, jodła, buk (pomnikowy buk liczy ponad 300 lat). Nazwę rezerwat przejął od borsuków (inaczej jaźców) zamieszkujących ten teren.
 
"ZABŁOCIE" - 539,81 ha, położony na terenie gminy Kolbuszowa. Ochroną objęte są stanowiska lęgowe rzadkiej ornitofauny, kompleks stawów rybnych wraz z obrzeżami i pasem lasu w okolicy Porąb Kupieńskich. Żyją tutaj: bocian czarny, błotniak stawowy, bekas kszyka, brzęczki, orlik krzykliwy, trzmielojad, kureczka nakrapiana, perkoz rdzawoszyjny, dzierzba, wiele gat. kaczek i in. Obszar ten bogaty jest również w roślinność wodną, np. grzybień biały, pióropusznik biały, mieczyk dachówkowaty.
 
Powiat kolbuszowski obfituje więc w bogatą przyrodniczo-krajobrazową okolicę. Wszystkie w/w dary natury można zobaczyć pojedynczo, ale również wędrując szlakami dydaktyczno - turystycznymi:
• Kolbuszowa (Park Etnograficzny, Muzeum Kultury Ludowej)- Świerczów (Leśniczówka z XVIII w., Pomnik przyrody - dąb szypułkowy-350 lat) - Siedlanka (Budownictwo z XIX i XX w.) - Przyłęk (Kapliczka z XVIII w., Rezerwat "Buczyna"), 14 km
• Kolbuszowa - Cmolas (Kościółek z XVII w.) - Hadykówka - Komorów (rezerwat "Jaźwiana Góra") - Majdan Królewski (Kościół z XVIII w.) - 17 km
• Kolbuszowa - Zarębki - Wilcza Wola (Zalew " Maziarnia"), 15 km
• Kolbuszowa - Werynia (Pałac z parkiem z XIX w.) - Stary Dzikowiec (Dwór i park z XIX w.) - Raniżów, 14 km
• Kolbuszowa - Kupno - Widełka, 12 km
• Kolbuszowa - Bukowiec - Przedbórz - Leszcze, 13 km
• Kolbuszowa - Trześń - Niwiska (Pałac Hupków), 14 km
Z myślą o młodzieży szkolnej jako "pomoc naukowa", również jako miejsce do spacerów została też wytyczona ścieżka przyrodniczo-edukacyjna - Białkówka w Nowej Wsi (4 km) oraz w Przyłęku.



7. Gminy powiatu

URZĄD MIEJSKI W KOLBUSZOWEJ 
Miasto i gmina Kolbuszowa położone są w północnej części województwa podkarpackiego. Powierzchnia gminy wynosi 171 km2, w jej skład wchodzi miasto Kolbuszowa oraz 14 wsi. Gmina ma charakter rolniczo-przemysłowy. Dominuje przemysł budowlany, meblarski i metalowy. Kolbuszowa leży nad rzeczką Nil, na skrzyżowniu szklaków komunikacyjnych, w mniej więcej równej odległości od Rzeszowa, Mielca i Tarnobrzega. Przez teren gminy przebiega droga krajowa nr 9 Radom - Rzeszów - Barwinek.
Najbardziej atrakcyjna krajobrazowo jest zachodnia, południowa i północno-wschodnia część gminy. Wypływają na to znacząco występujące tam kompleksy lasów ze stawami rybnymi. Lasy zajmują 3708 ha, co stanowi 22% powierzchni ogólnej gminy. W składzie drzewostanu dominuje sosna zwyczajna i dąb szypułkowy z domieszką buka.
Aktualnie część powierzchni gminy Kolbuszowa została objęta ochroną w ramach obszarow chronionego krajobrazu Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego oraz Sokołowsko-Wilczowolskiego, obejmujących łącznie 26% powierzchni gminy.
Kolbuszowa - osada powstała na przełomie XV i XVI wieku w dobrach szlacheckich Tarnowskich z Żochowa. Sama jej nawa wywodzi się od nazwiskoa osadźcy (sołtysa) - Mikołaja Kolbuskiego. Dzięki korzystnemu położeniu na skrzyżowaniu kilku traktów rozwija się bardzo szybko, stając się u schyłku XVI wieku jedną z największych osad rolniczo-rzemieślniczych na terenie Puszczy Sandomierskiej. W 1616 roku przeszła w posiadanie Lubomirskich z Wiśnicza, którzy wznoszą tu pałac i czynią z Kolbuszowej centrum administracyjne swoich rodowych dóbr sandomierskich. Z ich też inicjatywy w drugiej połowie XVII wieku. Powstaje tu ośrodek produkcji słynnych mebli kolbuszowskich: zalicza się je do dzisiaj do rzędu największych osiągnięć polskiego rzemiosła artystycznego. W 1690 roku Jan III Sobieski nadaje osadzie prawo organizwania cotygodniowych targów i 5 dorocznych jarmarków. Ostateczna organizacja prywatnego miasta następuje w 1700 roku z inicjatywy Józefa Karola Lubomirskiego.
Pod koniec XVIII wieku Kolbuszowa liczy 1163 mieszkańców w dwóch gminach wyznaniowych: rzymskokatolickiej i żydowskiej. Obie gminy posiadały własne pieczęcie, które po złączeniu na początku XIX wieku dały miastu herb z krzyżem i gwiazdą Dawida.
Po pierwszym rozbiorze Polski w roku 1772, Kolbuszowa włączona zostaje do zaboru austriackiego.
Podczas II wojny światowej wojska hitlerowskie spaliły część Kolbuszowej, a zagłada ludności żydowskiej obniżyła o połowę liczbę mieszkańców. W okolicach miasta wysiedlono znaczną część wsi, urządzono poligony wojskowe i założono obozy pracy przymusowej. Równocześnie działał tu silny ruch oporu. Po zakończeniu wojny przystąpiono do odbudowy miasta. Z czasem powstało tu szereg fabryk, szkół, placówek upowszechniania kultury. W latach 1964-1972 otrzymała Kolbuszowa połączenie kolejowe z Rzeszowem przez Tarnobrzeg do Warszawy. W chwili obecnej miasto jest siedzibą gminy i powiatu.
Atrakcją turystyczną Kolbuszowej jest niewątpliwie Park Etnograficzny (skansen) Muzeum Kultury Ludowej eksponujący zabytkowe budownictwo Lasowiaków i Rzeszowiaków - dwóch grup etnograficznych zamieszkujących północne tereny obecnego województwa podkarpackiego.
Cennym zabytkiem wartym obejrzenia jest XVII-wieczna oficyna dworska przy ul. Kościuszki oraz usytuowana z tyłu za nią platforma, obwiedziona fosą wypełnioną wodą na której do końca XVII wieku stał słynny kolbuszowski pałac.
Stale rozwijana infrastruktura jak również zasoby gospodarcze, potencjał ludzki i zwykła gospodarność mieszkańców sprawiają, że warto zastanowić sie nad iwestowaniem właśnie tutaj.

CMOLAS
Gmina Cmolas położona jest w północnej części województwa podkarpackiego, w obrębie Płaskowyżu Kolbuszowskiego oraz Równiny Rozwadowskiej. W jej skład wchodzi 9 sołectw: Cmolas, Poręby Dymarskie, Hadykówka, Jagodnik, Trzęsówka, Ostrowy Baranowskie, Ostrowy Tuszowskie, Dąbrówka, Toporów. Teren charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą, którą tworzą łagodne pagórki, doliny rzek Jamnicy, Przyrwy i dopływów, utrwalone lasami wydmy. Po całym terenie rozsiane są oczka wodne (m.in. górny fragment tzw. Stawów Krasiczyńskich). Powstał również pierwszy z planowanych czterech zbiorników retencyjnych w Cmolasie - Dąbrówce. Cennym elementem krajobrazu są licznie występujące stare drzewa - pomniki przyrody, w tym park dworski w Trzęsówce.
Podstawowym bogactwem naturalnym są trzeciorzędowe iły eksploatowane w Hadykówce.
Na terenie gminy zarejstrowanych jest ponad 160 podmiotów gospodarczych. Są to głównie usługi ogólnobudowlane, transportowe i handlowe. W 1995r. uruchomiona została nowoczesna oczyszczalnia ścieków w Cmolasie, budowana jest kanalizacja. Cała gmima posiada pełną automatyczną łączność telefoniczną ze światem. Ukończono budowę krytej pływalni i czterech boisk sportowych.
Walory krajobrazowe, czyste środowisko i zdrowy mikroklimat czynią teren gminy bardzo atrakcyjnym dla rozwoju turystyki (agroturystyki) i wypoczynku. Walory rekreacyjne podniosą także planowane zbiorniki retencyjne - z możliwością zagospodarowania na ośrodki sportów wodnych, kąpieliska, ośrodki wypoczynkowe, kolonijne. Turystyka (agroturystyka) może stać się czynnikiem stymulującym ogólny rozwój gminy, a mieszkańcy zyskają dodatkowe źródło dochodów.
Do szczególnych atrakcji turystycznych należą:
• rezerwat przyrody "Jaźwiana Góra" w Ostrowach Baranowskichm,
• kompleks budownictwa sakralnego w Cmolasie (Sanktuarium Przemienienia Pańskiego, kościółek drewniany z XVIIw. oraz jeden z największych w Polsce ołtarzy polowych).
• zabytkowe świątynie w Porębach Dymarskich, Trzęsówce i Ostrowach Tuszowskich.

MAJDAN KRÓLEWSKI
Gmina Majdan Królewski leży w obszernej niecce komorowsko-przyszowskiego wzniesienia Kotliny Sandomierskiej. Powierzchnia gminy wynosi 155,8 km2, liczy 9917 mieszkańcow. Według zapisów kronikarskich - w rejony dawnej Puszczy Sandomierskiej przyjeżdżali na łowy królowie i szlachta. Odpoczywając obozowali na terenie dzisiejszego Majdanu.Stąd wzięła się nazwa Majdan czyli obozowisko. W związku z dużym napływem ludności do Majdanu, na prośbę Jana z Tęczyna Ossolińskiego - wojewody wołyńskiego i starosty sandomierskiego - król August III podniósł go do godności miasta, ustanowił targi i wydał dekret na budowę kościoła murowanego wydzielając ze swoich dóbr 99 morgów i 33 sążnie na jego utrzymanie. Szczególny rozwój gminy Majdan Królewski nastąpił po utworzeniu samorządów w 1990r. Rozpoczęto wtedy realizacje wielu inwestycji. 
Gmina posiada bardzo dobrze rozwinietą infrastrukturę, m.in.:
• w 1991r. w całości zgazyfikowano gminę
• wybudowano budynek administracyjny Urzędu Gminy, Szkołę Podstawowoą w Brzostowej Górze, budynek Remizy OSP w Komorowie, budynek biblioteki, pawilony usługowo-handlowe, Ośrodek Zdrowia i wiele innych obiektów,
• wykonano ujęcie wody w Hucie Komorowskiej oraz grupową biologiczno-mechaniczną oczyszczalnie ścieków w Majdanie Królewskim,
• wybudowano sieć wodociągowąw raz z przyłączami oraz kanalizację sanitarno,
• zorganizowano wysypisko odpadów stałych w Krzątce,
• w 1997r. całą gminę stelfonizowano.
Gmina Majdan Królewski to gmina o dużych walorach turystycznych z uwagi na swe malownicze położenie w otoczeniu ogromnych kompleksów leśnych, dogodne położenie komunikacyjne oraz posiadaną bazę noclegową. Gmina oferuje do sprzedaży atrakcyjnie położone uzbrojone działki budowlane w pobliżu drogi krajowej Radom-Rzeszów na osiedlu "Podlasek" w Majdanie Królewskim.

NIWISKA
Gmina Niwiska leży w północno-zachodniej części województwa podkarpackiego na Płaskowyżu Kolbuszowskim. Obejmuje 9 wsi: Niwiska, Trześń, Hucisko, Zapole, Leszcze, Hucina, Przyłęk, Kosowy, Siedlanka. Powierzchnia gminy wynosi 95 km2, zamieszkuje ja 5664 mieszkańców. Lokalizacja wsi Niwiska datowana jest na rok 1565, a założycielem był Stanisław Tarnowski. Obecnie na terenie gminy pozostał jako zabytek kościół parafialny z kaplicą cmentarną i zespół dworski z palacem i spichlerzem z XIXw.
Gmina Niwiska w całości położona jest w granicach Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, z czystymi wodami i powietrzem nasyconym żywicą. Okoliczne lasy zasobne są w zwierzynę i runo leśne. Przez gminę wyznaczone są dwa szlaki turystyczne. Przebiega tędy atrakcyjna trasa samochodowo-motocyklowa.
Największym zakładem produkcyjnym jest Zakład Obróbki Kamienia "ROGALA" w Przyłęku. Oprócz tego funkcjonuje Gmina Spółdzielnia "SCh" z piekarnią, Spółdzielnia Kółek Rolniczych z tartakiem. Ogółem zarejstrowanych jest 118 podmiotów gospodarczych zajmujących się różnymi usługami i handlem.
Gmina dysponuje terenami pod budownictwo mieszkaniowe, rekreacyjne i przemysłowe. Istnieje możliwość zagospodarowania obiektów na cele gospodarcze, magazynowe lub rozrywkowe: spichlerza dworskiego w Niwiskach, sklepów z magazynami w Zapolu, Niwiskach i Kosowach.
Ze względu na nieskażone można prowadzić gospodarstwa agroturystyczne produkujące zdrową żywność oraz jej przetwórstwo.

RANIŻÓW
Gmina Raniżów leży w południowej części Kotliny Sandomierskiej, na północy województwa podkarpackiego. Powierzchnia liczącej 8 sołectw gminy wynosi 96,8 km2. Zamieszkuje je 7,3 tys ludności. Znaczną część gminy pokrywają lasy mieszane bogate w runo leśne. Przeważają grunty klasy IV-V. Podstawowym kierunkiem produkcji roślinnej jest uprawa zbóż i roślin okopowych oraz warzyw i owoców, zaś w hodowli - trzody chlewnej i bydła.
Raniżów jest najstarszą miejscowością w gminie. Pierwsze wzmianki o niej pochodza z końca XIV wieku. Była wsią królewską. Do dziś zabytkowy charakter zachowała zagroda bartnicza w przysiółku Zembrza, wiele kościołów i kaplic. Do miana pomników podniesiono wiele osobliwości przyrodniczych, głównie wiekowych drzew. Na terenie gminy prowadzi działalność około 110 prywatnych podmiotów gospodarczych. Do zakładów zatrudniających najwięcej pracowników należą: spółka stolarsko-meblowa "Bog-FRan", zakład obróbki drewna "Las-Pol" oraz Gmina Spółedzielnia "SCh". Gmina posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturę.
Duży zbiornik wodny w miejscowości Wilcza Wola - Stece stanowi bazę wypoczynkową dla mieszkańców pobliskich miast, a równocześnie pełni rolę zbiornika retencyjnego. Malownicze położenie wśród lasów sprawia, że w okresie letnim cieszy się on dużym powodzeniem. W pobliżu Zalewu zlokalizowane jest pole biwakowe oraz domki letniskowe obsługiwane przez Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji. W planach znajduje sie zagospodarowanie otoczenia akwenu pod kątem agroturystyki. Mile widziani byli by także inwestorzy z zewnątrz, którym władze gminy mają do zaproponowania dobrze perspektywy produkcji ekologicznej żywności.

DZIKOWIEC
Strony internetowe związane tematycznie z Gminą Dzikowiec:
http://strony.wp.pl\wp\dzikowiec
http://www.agrolipnica.pl

Gmina Stary Dzikowiec połozona jest w północno zachodniej części województwa podkarpackiego, na terenach danwej Puszczy Sandomierskiej. Liczy 6624 mieszkańców i zajmuje 121,6 km2 powierzchni. W jej skła wchodzi 8 sołectw: Dzikowiec, Nowy Dzikowiec, Mechowiec, Lipnica, Płazówka, Kopcie, Wilcza Wola, Spie. Na terenie gminy znajduje się kilka interesujących obiektów historycznych. We wsi Dzikowiec znajduje sie dobrze zachowany zespół pałacowo-parkowy z XIX -wiecznym dworem. W miejscowości Wilcza Wola - dworek drewniany i zabytkowy kościół parafialny z XIXw. Cechą charakterystyczną gminy jest umiejscowienie w jej krajobrazie dużego zbiornika wodnego pn. Zalew Wilcza Wola "Maziarnia". Zalew oferuje latem możliwość kąpieli, uprawiania żeglarstwa, oraz windsurfingu, zimą zaś bojerów. Dogodne warunki do uprawiania swojego hobby znajdą również amatorzy wędkarstwa. Bogactwem Gminy Stary Dzikowiec jest szata roślinna, w tym zasobne w zwierzynę i runo leśne lasy. Gmina ma stosunkowo dobrze rozwiniętą infrastrukturę techniczną. Na 8 wsi wchodzących w skład gminy wszystkie mają sieć wodociągową, 7 uzbrojonych jest w sieć gazową, 4 posiadają automatyczne połączenia telefoniczne, 3 wyposażone są w sieć kanalizacyjną wraz z oczyszczalnią scieków. Przedsiębiorcom gmina proponuje tereny i obiekty nadające się do zagospodarowania, m.in.:
• kompleks nieruchomości Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Wilczej Woli - na cele produkcyjne i usługowe,
• obiekty po byłych Spółedzialniach Kółek Rolniczych w Dzikowcu, Lipnicy i Wilczej Woli ,
• dwór wraz z zabytkowym prakiem w Dzikowcu,
• tereny pod czystą ekologicznie działalność gospodarczą (przetwórstwo rolno spożywcze w oparciu o miejscowe zasoby),
• tereny pod działalność turystyczną, gastronomiczną i hotelową nad zalewem - Wilcza Wola "Maziarnia".



.: Zobacz także

Administracja
Atrakcje turystyczne
Beskid Niski
Informacja Turystyczna
Kolejki wąskotorowe
Media podkarpackie
Muzea
Parki i rezerwaty
Prezentacje Gmin i Powiatów
Roweromania
Szlaki turystyczne
Twierdza Przemyśl
Uzdrowiska
Zamki Podkarpacia
Zielone granice
ZZ Biegi
Podkarpackie
Bilety Autobusowe
Bilety Lotnicze RyanAir
Bilety Lotnicze WizzAir
Ciekawe linki! Zgłoś/Dodaj
Hej! Na Grzyby!
Jaki namiot?
Mapy, Mapa OnLine
O ikonie słów kilka
Tanie Bilety Lotnicze
Turystyczna Piosenka
Wyciągi, warunki narciarskie, pokrywa, temp.
Zamek w Łańcucie
Księga gości
Forum
Galeria zdjęć
Szukaj...
Apartamenty Rzeszów
Autokar Europa
Bieszczady
Jazda Konna, Konie
Mapa Podkarpacia
Ogłoszenia Motoryzacyjne
Portal Rolniczy
Login:

Hasło:

Zapomniałem hasło

Oferty Agroturystyka | Apartamenty | Biura turystyczne | Domki letniskowe i wypoczynkowe | Hotele i Motele | Ośrodki wczasowe i wypoczynkowe | Pensjonaty i Pokoje Gościnne, Kwatery | Pola namiotowe | Przewodnicy i Piloci | Pływalnie i Baseny | Restauracje i Gastronomia | Sanatoria | Schroniska | Sklepy sportowe i turystyczne | Stadniny koni | Wędkarstwo | Wyciągi narciarskie | Wypożyczalnie i inne usługi turystyczne | Muzea | Parki | Roweromania | Szlaki turystyczne | Zamki | Grzyby | Uzdrowiska
SERWISY WSPÓŁPRACUJĄCE
         
         
Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą z nami napisz do nas.
Copyright © Podkarpacki Portal Turystyczny & kwiateek & gate.cd 2003 - 2017 Wszelkie prawa zastrzeżone
Czas generowania strony: 0.013 secs