G?ówna Konie Bilety Lotnicze Ryanair Wizzair Wycieczki Alpy Bilety Rzeszów Mapa Podkarpacia Tanie Loty
Kamera Rzeszów Bilety Autokarowe Zdrowie i Uroda Ci??a i Poród Dieta i Odchudzanie Wypo?yczalnia Pizza Rzeszów
DODAJ OFERTE Aktualno?ci BANERY REKLAMA Prywatno?? Kontakt Foto Wycieczki Rzeszów MTB Rzeszów
Agroturystyka
Apartamenty
Biura turystyczne
Domki letniskowe i wypoczynkowe
Hotele i Motele
O?rodki wczasowe i wypoczynkowe
Pensjonaty i Pokoje Go?cinne, Kwatery
Pola namiotowe
Przewodnicy i Piloci
P?ywalnie i Baseny
Restauracje i Gastronomia
Sanatoria
Schroniska
Sklepy sportowe i turystyczne
Stadniny koni
W?dkarstwo
Wyci?gi narciarskie
Wypo?yczalnie i inne us?ugi turystyczne
Dodaj ofertę
Gdzie sp?dzisz Wakacje 2011?
Bieszczady 15132
Beskid Niski 2949
Pogórze 1981
W mie?cie 2566
U rodziny 2889
Ze znajomymi 11701
Głosowało: 37218

.: Rzeszów: Szlak zabytków po Rzeszowie

Stara cz??? miasta stanowi obecnie tylko niewielki fragment wspó?czesnego Rzeszowa: obejmuje Rynek oraz kilkana?cie ulic w najbli?szym jego otoczeniu. W tych granicach miasto funkcjonowa?o od czasów lokalizacji w 1354 r.a? do prze?omu XIX i XX w. Dopiero w ostatnim stuleciu Rzeszów przekroczy? swoje ?redniowieczne op?otki i wyrós? do rangi najwi?kszego miasta w regionie po?udniowo-wschodniej Polski. ?ródmie?cie prezentuje ró?norodno?? form zabudowy i stylów architektonicznych, od ?redniowiecza do czasów nam wspó?czesnych. 
Na terenie Rzeszowa zachowa?o si? oko?o 400 budowli i obiektów zabytkowych oraz sporo pami?tek historycznych, z czego wi?kszo?? zgrupowana jest w rejonie ?ródmie?cia. 
W podziemiach rynkowych kamienic przetrwa?y do dzi? gotyckie relikty ?redniowiecznych budynków z czasów narodzin miasta. Secesyjne i eklektyczne elewacje mieszcze?skich kamienic i gmachów publicznych dowodz? jego rozwoju w dobie przekszta?cania si? z feudalnego miasteczka w kapitalistyczny o?rodek miejski. Jan Canger, Tylman z Gameren, Jan Chrzciciel Falconi, Piotr Belotti - to niektórzy ze znanych na ówczesne czasy budowniczowie wielu budynków Starówki. Tutaj ?y?y i mieszka?y dziesi?tki pokole? mieszka?ców Rzeszowa, w?ród których byli m??owie stanu, malarze, arty?ci, pisarze i naukowcy. W rzeszowskim Kolegium Pijarów naucza? ksi?dz Stanis?aw Konarski - pedagog i reformator szkolnictwa, przez kilka lat mieszka? tu i prowadzi? dzia?alno?? konspiracyjn? Ignacy ?ukasiewicz - twórca polskiego przemys?u naftowego. Mia? tu te? swój warsztat blacharski Marcin Bolerowski, bohater powstania styczniowego. Do rzeszowskiego gimnazjum ucz?szcza? W?adys?aw Sikorski, m?? stanu, genera? i polityk. Obecnie stare mury i ulice zabytkowej cz??ci Rzeszowa nadal t?tni? ?yciem. Tu znajduje si? centrum handlowe i kulturalne miasta, tu mieszcz? si? siedziby ró?nych urz?dów i instytucji, banki, niektóre wydzia?y wy?szych uczelni, a tak?e prawie wszystkie wa?niejsze placówki kulturalne.

Ko?ció? Farny
Ulica Ko?ciuszki ko?czy si? skrzy?owaniem z ulic? 3 Maja i placem Farnym. Po prawej stronie stoi ko?ció? parafialny  pw. ?w. Stanis?awa i ?w. Wojciecha, popularna Fara. Jak stwierdzaj? stare zapisy ko?ció? parafialny istnia? ju? przed 1363 r. Przypuszczalnie pierwszy ko?ció? uleg? zniszczeniu podczas wielkiego po?aru (ok. 1427 r.), natomiast powstanie obecnej budowli mo?na datowa? na pocz. XV w. Najprawdopodobniej najstarsza jego cz??? czyli gotyckie prezbiterium pochodzi z 1434 r. Na pocz. XVI w. ko?ció? zosta? obwarowany - otoczony ziemnym wa?em, pó?niej zniszczony przez po?ar w 1621 r. i odbudowany w 1623 r. staraniem Miko?aja Spytki Lig?zy. W 1754 r. przebudowano naw? g?ówn?, dobudowano nawy boczne i nadano mu wystrój barokowy. Ostatnio by? restaurowany w latach: 1962-65, 1971-72 i 1976. W swojej obecnej postaci ko?ció? tworzy masywn? trójnawow? budowl? utrzyman? w stylu barokowym.
Wyposa?enie ko?cio?a jest ró?norodne, pochodz?ce przewa?nie z XVIII w. O?tarz g?ówny z 1730 r. architektoniczny, jednokondygnacyjny na wysokim cokole z kolumnami i bogatym zwi?czeniem. W cz??ci ?rodkowej o?tarza znajduje si? o?tarz olejny "Ukrzy?owanie Chrystusa" nieznanego malarza z ko?ca XVIII lub pocz. XIX w. W cz??ci górnej s? obrazy ?w. Stanis?awa i ?w. Wojciecha z tego samego okresu. Ambona rokokowa, bogato rze?biona pochodzi z po?. XVIII w., a belka t?czowa, drewniana, z krucyfiksem rze?biona w stylu regencji z oko?o 1730 r. O?tarze boczne drewniane, bogato rze?bione i z?ocone z obrazami olejnymi, przewa?nie barokowe lub pó?nobarokowe z I po?. XVIII wieku. Przy ko?ciele wznosi si? wysoka, kwadratowa wie?a-dzwonnica, barokowa, przykryta kopulastym he?mem, wybudowana w XVII w.

Zespó? klasztorny Bernardynów
Zabytkowy Klasztor Bernardynów z okaza?ym ko?cio?em pw. Wniebowzi?cia Naj?wi?tszej Panny Marii stanowi znane miejsce odpustowe. Zespó? klasztorny powsta? w pierwszej po?owie XVII w. w miejscu starszej, XVI - wiecznej budowli sakralnej. Pierwotnie sta? tu drewniany ko?ció?ek, który mia? by? zbudowany w 1536 r. Wed?ug tradycji powstanie ko?ció?ka zwi?zane by?o ze znalezieniem w tym miejscu w 1513 r. figury Matki Boskiej zwanej Rzeszowsk?, która znajduje si? obecnie w kaplicy stanowi?cej Sanktuarium Maryjne.  
Ko?ció? i budynek klasztoru zosta?y wzniesione prawdopodobnie w latach 1624-29 przez budowniczych z Lipska. Wiadomo, ?e 25.03.1929 r. fundator przekaza? budowl? konwentowi bernardynów. W latach 1898-1906 pod kierunkiem Zbigniewa Hendla ?wi?tynia zosta?a gruntownie odnowiona, a w latach 1978-79 restaurowana. Fundatorem zespo?u klasztornego by? ówczesny w?a?ciciel Rzeszowa Miko?aj Spytek Lig?za. Zgodnie z jego wol? ko?ció? mia? spe?nia? rol? mauzoleum rodowego Lig?zów. Zespó? klasztorny usytuowany na niewielkiej wynios?o?ci, w?ród bagien i rozlewisk rzeczki Miko?ki, mia? charakter obronny, o czym ?wiadcz? zachowane do dzi? otwory strzelnicze spe?nia? rol? obronnego bastionu w tworzonym przez Lig?z? systemie fortyfikacyjnym miasta. Ko?ció? pw. Wniebowzi?cia NMP wzniesiony w stylu pó?nego renesansu, ale ju? z elementami baroku, prezentuje wysok? warto?? artystyczn?. Zbudowany zosta? na rzucie krzy?a ?aci?skiego z dwoma kaplicami po bokach i kwadratow? wie??-dzwonnic? z krucht? w podziemiu.  
Wyposa?enie ko?cio?a, przewa?nie pó?nobarokowe pochodzi z XVIII w. Wyj?tek stanowi umieszczony w apsydzie prezbiterium renesansowy o?tarz g?ówny pochodz?cy z I po?. XVII w. Wykonany jest z drewna, alabastru i marmuru, bogato zdobiony rze?bami, p?askorze?bami i malowid?ami. W prezbiterium na szczególn? uwag? zas?uguj? pomniki grobowe cz?onków rodziny Lig?zów, pochodz?ce z I po?. XVII w. (sprzed 1637 r.). Z prawej strony transeptu znajduje si? kaplica Matki Boskiej Rzeszowskiej z pó?nogotyck? figur? Madonny z Dzieci?tkiem, od dawna uwa?ana za cudown?, pochodz?ca z XV/XVI w., koronowana w 1763 r. Jest to drewniana, polichromowana rze?ba, ubrana w sukni? i p?aszcz barokowy bogato zdobiony, z koron? ze z?ocistego srebra. Dzieci?tko ma podobn? sukni? i koron? na g?ówce. Po lewej stronie transeptu kaplica pw. Pana Jezusa. W kaplicy znajduje si? o?tarz drewniany, cz??ciowo rze?biony, w stylu regencji, z pierwszej ?wierci XVIII w. z manierystycznym obrazem Chrystus u S?upa, z II po?. XVII w. i dwoma rokokowymi pos?gami Moj?esza i Melchizedeka z I po?. XVIII w. Przy t?czy po lewej stronie stronie o?tarz ?w. Franciszka, rokokowy z po?. XVIII w., z pó?nobarokowym obrazem olejnym "?w. Franciszek przed Chrystusem" z po?. XVIII w. i dwoma rokokowymi pos?gami ?w. Jerzego i ?w. Floriana z tego samego okresu. Z prawej strony t?czy pó?nobarokowy o?tarz z obrazem ?w. Antoniego i dwoma rokokowymi pos?gami ?w. Stanis?awa biskupa i ?w. Wojciecha, ca?o?? pochodzi z po?. XVIII w. Po prawej stronie nawy o?tarz b?. Jana z Dukli, rokokowy z po?. XVIII w. z dwoma pó?nobarokowymi obrazami b?. Jana z po?. XVIII w. oraz dwoma rokokowymi pos?gami ?w. Jana Chrzciciela i ?w. Barbary z tego okresu. Relikwiarz w formie trumienki z relikwiami b?. Jana z Dukli w stylu regencji z pocz. XVIII w. zosta? wykonany ze srebra, w cz??ci z?ocony, bogato rze?biony. Po lewej stronie znajduje si? o?tarz ?w. Józefa, rokokowy z po?. XVIII w., z dwoma pó?nobarokowymi obrazami ?w. Józefa z Dzieci?tkiem i ?w. Jana Nepomucena i rokokowymi rze?bami ?w. Anny i ?w. Joachima z po?. XVIII w. Pod t?cz? ambona utrzymana w stylu regencji, pochodz?ca z pocz. XVIII w. Wn?trze ko?cio?a zosta?o pokryte polichromi? rokokow? z okresu 1760-1780, odnowion? i cz??ciowo przemalowan? w 1898 r., a ostatnio odnawian? w latach 1957-59.

Teatr im. Wandy Siemaszkowej
W pejza?u Rzeszowa i regionu wa?n? rol? kulturotwórcz? pe?ni?: Pa?stwowy Teatr im. Wandy Siemaszkowej, Teatr Lalki i Aktora "Kacperek" oraz powsta?y pod koniec 1999 r. Teatr "Maska". Teatr im. Wandy Siemaszkowej - pierwszy profesjonalny teatr dramatyczny w Rzeszowie zosta? za?o?ony     w 1944 roku jako Teatr Narodowy. Obecny budynek teatralny to dawny gmach Towarzystwa Gimnastycznego "Sokó?", wzniesiony w latach 1890-1900. Pod kierownictwem wybitnej aktorki i re?yserki - Wandy Siemaszkowej debiutuj? na jego scenie tak znakomici arty?ci jak: Kazimierz Dejmek, Adam Hanuszkiewicz, Ignacy Machowski. Siedziba Teatru mie?ci si? na zabytkowym budynku Towarzystwa "Sokó?", w którym mia?o miejsce wa?ne, historyczne wydarzenie: w 1895 roku zosta?o za?o?one Stronnictwo Ludowe, pierwsza w Polsce partia ch?opska. Dzie? dzisiejszy Teatru, to praca prawie 100-osobowego zespo?u techników, administracji, obs?ugi sceny, a w tym prawie 30-osobowego zespo?u aktorów, wystawiaj?cego w ci?gu sezonu oko?o 400 spektakli dla prawie 70 tys. widzów. Teatr dysponuje trzema scenami: "Du??", "Kameraln?" i "Na Zamku", na które przygotowuje 7-9 premier w sezonie. Ze wzgl?du na fakt, i? Teatr rzeszowski jest jedynym z nielicznych teatrów dramatycznych dzia?aj?cych na terenie województwa, jego repertuar stara si? uwzgl?dni? gusty i potrzeby wielu grup spo?ecznych, prowadz?c ze swoj? publiczno?ci? nieustaj?cy nieustaj?cy dialog. Wystawiana jest klasyka polska, obca, dramat wspó?czesny oraz literatura dzieci?ca. Inscenizuj?c Szekspira, Moliera, Calderona, Dostojewskiego, Bu?hakowa, Steinbecka, Wyspia?skiego czy Witkacego, teatr nie unika tak?e farsy, np.: Ayckebourne'a czy Frayn'a. Rzeszowski teatr realizuje trzy edycje festiwalowe: Rzeszowskie Spotkania Teatralne, o 35-letniej tradycji, Rzeszowskie Spotkania Karnawa?owe oraz Rzeszowskie Spotkania Plenerowe. Dzi?ki festiwalom przez deski rzeszowskiej sceny przechodz? w ka?dym sezonie dziesi?tki najwybitniejszych polskich aktorów graj?cych w spektaklach wybitnych re?yserów z takich teatrów jak: Stary z Krakowa, Wybrze?e z Gda?ska, Wspó?czesny, Ateneum czy Powszechny z Warszawy. Rzeszowskim Spotkaniom Teatralnym towarzyszy Mi?dzynarodowe Biennale Plakatu Teatralnego oraz Biennale Sztuki Komputerowej, a tak?e Biennale Sztuki Teatralnej Galerii Foyer, w której prezentowali swe prace tak znakomici twórcy jak: m.in. Jerzy Mleczko, Janusz Stanny czy Józef Wilko?. Osobn? form? dzia?alno?ci Teatru jest praca edukacyjna, w której aktorzy rzeszowskiej sceny, poprzez programy teatralne dla dzieci i m?odzie?y, przygotowuj? od najm?odszych lat przysz?ych widzów teatralnych. Wspó?praca teatru z instytucjami dobroczynnymi zaowocowa?a tak?e wystawami oraz aukcjami prac najwybitniejszych polskich malarzy, grafików, rze?biarzy i rysowników.

Ulica 3 Maja 
G?ówny trakt tej cz??ci ?ródmie?cia tworzy zaczynaj?ca si? od Fary ulica 3 Maja (niegdy? ul. Pa?ska, zwana popularnie Paniag?). Od szeregu lat stanowi ona g?ówn? promenad? spacerow? Rzeszowa i centrum handlowe ?ródmie?cia. Zabudow? ulicy w g?ównej mierze stanowi? niedu?e, proste w formie budynki mieszkalne, w cz??ci za?, reprezentacyjne gmachy u?yteczno?ci publicznej. W latach 1950-60 wi?kszo?? starych kamieniczek zosta?a poddana gruntownej restauracji, w trakcie której uproszczono ich wystrój architektoniczny. Naro?ny dom od placu Farnego z ksi?garni? Domu Ksi??ki zosta? zbudowany ok. roku 1840 przez Franciszka Skielskiego, który urz?dzi? tam pierwsz? w Rzeszowie drukarni?, do której przylegaj? zabytkowe osiemnasto i dziewi?tnastowieczne kamieniczki. Po przeciwnej stronie ulicy stoj? cztery kamieniczki z prze?omu XVIII i XIX w. Dalej po prawej stronie ulicy, w g??bi ma?ego placyku znajduje si? gmach NBP wzniesiony w latach powojennych, a naprzeciw budynek domu handlowego "Delikatesy", z kawiarni? "Kosmos" na górnej kondygnacji. Budynek ten powsta? w wyniku gruntownego przekszta?cenia okaza?ego, secesyjnego budynku dawnej Komunalnej Kasy Oszcz?dno?ci z trzeciej ?wierci XIX stulecia. 
Dalsz? cze?? ulicy zajmuje zabytkowy zespó? obiektów dawnego konwentu Pijarów obejmuj?cy: kolegium - obecnie I Liceum Ogólnokszta?c?ce im. Stanis?awa Konarskiego, ko?ció? pw. ?w. Krzy?a powszechnie zwany gimnazjalnym i klasztor - obecnie Muzeum Okr?gowe.
Za zespo?em klasztornym znajduj? si? dwa ciekawe obiekty z pocz?tku naszego stulecia: budynek NBP oraz gmach Banku PKO zbudowany w latach 1906-08 dla Komunalnej Kasy Oszcz?dno?ci za?o?onej w 1862 r. Gmach wyró?nia si? oryginaln? architektur?: jego eklektyczna elewacja, o wystroju zbli?onym do pseudogotyku jest mieszanin? wielu stylów.

I Liceum Ogólnokszta?c?ce
Zespó? popijarski w swym obecnym kszta?cie powsta? w toku kilku kolejnych faz budowy. Ko?ció? i klasztor zosta?y zbudowane w latach 1644-1649 przez muratora Jana Cangera. Ostateczny kszta?t i architektura budowli jest wynikiem przebudowy dokonanej na prze?omie XVII i XVIII w. przez wybitnego architekta Tylmana z Gameren. Budowle powsta?y z fundacji Zofii Pudencjany ksi??nej Ostrogskiej-Zas?awskiej, córki Miko?aja Spytka Lig?zy, z przeznaczeniem dla zakonu Benedyktynek. ?mier? fundatorki (w 1644 r.) przerwa?a budow?. Dopiero w 1654 r. Jerzy Sebastian Lubomirski, zmieniaj?c pierwotn? decyzj? donatorki, podj?? zamiar sprowadzenia tu pijarów, którzy w rok pó?niej osiedlili si? tymczasowo w klasztorze. Staraniem ksi?cia Lubomirskiego w 1659 r. nast?pi?o równie? otwarcie szko?y pijarskiej, która wkrótce przekszta?ci?a si? w s?ynne kolegium. Pijarzy gospodarzyli tu do 1786 r., kiedy to w?adze austriackie dokona?y przej?cia maj?tku konwentu, a poszczególne budowle przeznaczy?y na cele ?wieckie. Okaza?a, pó?nobarokowa fasada dawnego konwentu zajmuje spory fragment ulicy. Pierwszy jego cz?on stanowi kolegium, jest to budynek jednopi?trowy, trójskrzyd?owy, w zasadniczej cz??ci (skrzyd?o od ulicy) wzniesiony w latach 1703-1704 wed?ug projektu architekta Tylmana z Gameren w miejsce starszego, XVII-wiecznego obiektu. Jednoskrzyd?owy budynek szkolny zosta? w latach 1834-1835 przebudowany i powi?kszony przez Eliasza Rejcha, nast?pnie w 1872 r. dobudowano do? dwa skrzyd?a (pó?nocne i wschodnie). Od wschodu do budynku szkolnego przylega du?a sala gimnastyczna uko?czona w 1960 r. W cz??ci pomieszcze? na parterze zosta?y zachowane pierwotne sklepienia kolebkowe. W skrzydle pó?nocnym znajduje si? okaza?a, trójbiegowa klatka schodowa, wykonana podczas rozbudowy budynku w 1872 r., ozdobiona pos?gami Nauki i Sztuki d?uta Krzysztofa Buka?y i Mariana Konopackiego. Rze?by ustawione w 1987 r. stanowi? repliki pierwotnych pos?gów zniszczonych przez Niemców podczas okupacji. Rzeszowskie Kolegium Pijarów by?o szko?? wy?szego typu; oprócz szko?y elementarnej i ?redniej by?o tu seminarium duchowne dla m?odzie?y zakonnej. Szko?a mia?a wysoki poziom nauki i doskona?ych wyk?adowców. Jednym z nich by? w latach 1737-1738 ksi?dz Stanis?aw Konarski. W 1784 r. kolegium uleg?o likwidacji a w jego miejsce w?adze austriackie utworzy?y w 1785 r. szko?? ?wieck? - Cesarsko-Królewskie Wy?sze Gimnazjum. W 1938 r. gimnazjum przemianowano na I Pa?stwowe Gimnazjum i Liceum, nadaj?c mu jednocze?nie imi? ks. S. Konarskiego, a po ostatniej wojnie przekszta?cono je na I Liceum Ogólnokszta?c?ce. Liceum b?d?ce kontynuacj? Kolegium Pijarów jest jedn? z najstarszych szkó? ?rednich w kraju. Jest cenion? placówk? wychowawcz?, znan? z wysokiego poziomu nauczania. Wielu jej wychowanków chlubnie zapisa?o si? na kartach historii i kultury polskiej oraz dziejów regionu. Uczniami rzeszowskiego gimnazjum by?o wielu wybitnych Polaków, m.in.: Ignacy ?ukasiewicz, W?adys?aw Sikorski, W?adys?aw Szafer, Julian Przybo?. W 1984 r. Liceum odznaczone zosta?o Krzy?em Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

Ko?ció? ?w. Krzy?a
Centralne miejsce w zespole popijarskim zajmuje ko?ció?. Jest to niedu?a, jednonawowa ?wi?tynia z w??szym prostok?tnym prezbiterium i dwoma wie?ami w fasadzie oraz kaplic? od strony pó?nocnej. Zasadniczy trzon ko?cio?a (nawa i prezbiterium) zosta? wybudowany w tzw. stanie surowym w latach 1644-1649 w stylu pó?nego renesansu. W okresie kilkunastu nast?pnych lat ko?ció? by? wyka?czany i ozdabiany. W latach 1705-1707 Tylman z Gameren gruntownie przekszta?ci? fasad? ko?cio?a, dobudowa? dwie wysokie wie?e, nadaj?c jej - podobnie jak pozosta?ym obiektom - wystrój pó?nobarokowy. Podobno w podziemiach jednej z wie? znajduje si? schowek, w którym podczas wojny pó?nocnej pijarzy ukryli zakonne skarby, spoczywaj?ce tam do dzi?. Znajduj?ce si? w fasadzie trzy portale zosta?y dodane w latach 1718-1730. Nad portalem g?ównym widnieje tablica inskrypcyjna Lubomirskich. W niszach, po obu stronach wej?cia, stoj? pos?gi rycerzy rzymskich b?d?ce przypuszczalnie dzie?em Faustyna Carry. Ko?ció? by? poddany gruntownej restauracji w latach 1920-1922, w 1977 r. dachy ?wi?tyni pokryto miedzian? blach?, w 1983 r. u?o?ono wewn?trz marmurow? posadzk?, w 1992 r. odnowiono elewacj? frontow?. Wewn?trzny wystrój ko?cio?a utrzymany jest w stylu rokoko. Sklepienia nawy i prezbiterium zdobi bogata dekoracja stiukowa, wykonana przypuszczalnie w latach 1656-1657 przez Jana Chrzciciela Falkoniego. W prezbiterium znajduje si? o?tarz g?ówny dwukondygnacyjny, architektoniczny, rze?biony, drewniany, malowany na bia?o i z?ocony, rokokowy z pierwszej po?owy XVIII w. W retabulum o?tarza umieszczony jest p?askorze?biony wizerunek ukrzy?owanego Chrystusa, pó?nobarokowy, z ko?ca XVII w. Po bokach stoj? du?e pos?gi Matki Boskiej i ?w. Jana z tego samego okresu. W zwie?czeniu widnieje obraz ?w. Micha?a Archanio?a, pó?nobarokowy, z pierwszej po?owy XVIII w. Do pó?nocnej ?ciany nawy przylega o?mioboczna kaplica ?w. Józefa Kalasancjusza, patrona pijarów, wybudowana w latach 1759-1773, wewn?trz ozdobiona sztukateri? o motywach geometrycznych. 
W kaplicy zas?uguje na uwag? o?tarz rokokowy z pierwszej po?owy XVIII w., jednokondygnacyjny, architektoniczny z bogatym zwie?czeniem, b?d?cy prawdopodobnie dzie?em Baltazara Fontany. Po kasacie konwentu ko?ció? przeznaczono na potrzeby gimnazjum. Dopiero w 1970 r., w miejsce rektoratu gimmnazjalnego, utworzono parafi?.

Muzeum Okr?gowe
Przyleg?y od po?udnia klasztor, podobnie jak ?wi?tynia, by? cz??ciowo przebudowany i nadbudowany wg projektu Tylmana z Gameren w latach 1695-1708. W 1816 r. budynek klasztorny przeznaczono na pomieszczenie w?adz administracyjnych cyrku?u, a pó?niej starostwa. Dla jego potrzeb w XIX w. dokonano cz??ciowej przebudowy obiektu. Budynek klasztorny, nadwer??ony z?bem czasu, zniszczony przez wojn? i urz?dy, poddano w latach 1956-1962 gruntownej restauracji i modernizacji, przywracaj?c mu pierwotny wygl?d.
Obiekt klasztorny to obszerna dwukondygnacyjna, trójskrzyd?owa budowla z dwoma ryzalitami od po?udnia i obszernym dziedzi?cem (wirydarzem) po?rodku, otoczonym kru?gankami. Pomieszczenia i kru?ganki klasztorne maj? sklepienia krzy?owe i kolebkowe z lunetami. Na parterze, w kru?gankach oraz obszernej sali aptecznej, okre?lanej tak?e nazw? sali go?cinnej lub bibliotek? i w refektarzu zachowa?y si? ciekawe malowid?a wykonane technik? temperow? w latach 1688-1697 przez ojca ?ukasza od ?w. Pantaleona Ziemeckiego, odkryte podczas restauracji budowli i odnowione w latach 1957-1959. Wczesnobarokowa polichromia przedstawia du?e warto?ci artystyczne i historyczne, cechuje j? oryginalna kompozycja, bogata tematyka i ornamentyka. Malowid?a w kru?gankach tworz? elementy plastyczne w formie muszli i kartuszy o motywach alegorycznych. Umieszczone s? na lunetach i sp?ywach sklepie?. W sali aptecznej, znajduj?cej si? w ryzalicie od strony ul. 3 Maja, polichromia pokrywa w ca?o?ci sklepienie i ?ciany. 
Budynek klasztorny w ca?o?ci zajmuje Muzeum Okr?gowe posiadaj?ce bogate zbiory z zakresu sztuki i rzemios?a artystycznego, historii, etnografii i archeologii, eksponowane w formie sta?ych ekspozycji lub wystaw czasowych. Oprócz gromadzenia i eksponowania zbiorów Muzeum prowadzi rozwini?t? dzia?alno?? badawczo-naukow?, o?wiatow? i wychowawcz?, posiada pracownie konserwatorskie oraz bogat? bibliotek? i czytelni?. Pocz?tki powstania muzeum si?gaj? 1935 r., kiedy to z inicjatywy Towarzystwa Regionalnego Rzeszowskiego zacz?to gromadzi? zbiory. W 1944 r. utworzono Muzeum Miasta Rzeszowa, którego oficjalne otwarcie nast?pi?o 24.06.1945 r. Muzeum miejskie zosta?o w 1951 r. przemianowane na Muzeum Okr?gowe.

Wille secesyjne "Pod Kasztanami"
Przy pobliskiej alei Pod Kasztanami godne uwagi s? wille: nr 6 wybudowana w 1903 r. wed?ug projektu in?. Ho?ubowicza, eklektyczna o cechach neobarokowych, ozdobiona bogat? elewacj? z popiersiem A. Mickiewicza w niszy; nr 8 zbudowana w 1899 r. w tzw. stylu szwajcarskim przez architekta Teofila Tekielskiego i nr 10, dawniej zwana Pod Sow?, wzniesiona w 1900 r. tak?e przez Teofila Tekielskiego, równie? w stylu szwajcarskim. Willa przypominaj?ca kszta?tem romantyczny zameczek stanowi?a do niedawna siedzib? rzeszowskiego Oddzia?u Krajowej Agencji Wydawniczej. Na frontonie widnieje zegar s?oneczny wykonany technik? sgraffito z tarcz? w kszta?cie promieniej?cego s?o?ca, ozdobiony rysunkami i napisem, którego t?umaczenie brzmi: "Widzisz godzin?, nie znasz godziny".

Zamek Lubomirskich w Rzeszowie
Zamek Lubomirskich jest jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów zabytkowych Rzeszowa. Budow? tej obronnej rezydencji rozpocz??, prawdopodobnie pod koniec XVI w., ówczesny w?a?ciciel Rzeszowa - Miko?aj Spytko Lig?za. Jest bardzo prawdopodobne, ?e w miejscu gdzie obecnie stoi zamek ju? wcze?niej istnia?y jakie? zabudowania. Na podstawie zachowanych szkiców rysunkowych Tylmana z Gameren oraz przechowywanej w Muzeum Czapskich w Krakowie inwentaryzacji Zygmunta Hendla, z 1897 roku wynika, ?e przynajmniej cz??? istniej?cej tam wówczas budowli zosta?a w??czona w obr?b gmachu o charakterze obronnym, posiadaj?cym czworok?tny rzut zbli?ony do prostok?ta. Budynek otacza? mur kurtynowy z kamienia o grubo?ci ponad 1,5 m, w którym umieszczone by?y szczelinowe strzelnice. Mo?na przypuszcza?, ?e liczne zajazdy oraz atmosfera trwogi panuj?ca w Polsce po kl?sce pod Cecor?, wp?yn??y na decyzj? M.S. Lig?zy, wówczas ju? kasztelana sandomierskiego, o przyst?pieniu od 1620 roku do zasadniczej przebudowy rezydencji i stworzenia z niej nowoczesnego na owe czasy zamku typu palazzo in fortezza. Usypane z lessu wa?y i bastiony w typie nowow?oskim, nawi?zuj?ce we fragmentach do fortyfikacji w typie staroholenderskim, cz??ciowo obmurowano kamienno-ceglanym p?aszczem, a cz??ciowo odziano blokami z surowej gliny. Przy budowie nowego zamku, jako ?ciany zewn?trzne trzech skrzyde? nowej budowli wykorzystano mury kurtynowe poprzedniej fortecy, ze strzelnicami, czwarte skrzyd?o mia? stanowi? przed?u?ony budynek "dworu obronnego". Po ?mierci Lig?zy w 1637 r., w?a?cicielk? ca?ej fortuny, wraz z zamkiem w Rzeszowie, zosta?a m?odsza córka Lig?zy i jej m?? Jerzy Sebastian Lubomirski. Ju? od I po?. XVII w., kiedy to Lubomirscy przej?li Rzeszów, rozpocz??a si? przebudowa obiektu. Rozbudowano zamkowe obwarowania i otoczono zamek kamiennymi fortyfikacjami typu bastionowego, które zachowa?y si? do dzi?. Projekt rozbudowy zamku i nowych fortyfikacji wykona? architekt pochodzenia holenderskiego - Tylman z Gameren. Na pewno ju? od 1682 roku trwa?a prowadzona przez niego przebudowa i rozbudowa rzeszowskiego zamku. Tylman w pe?ni wykorzysta? warunki obronne, a zw?aszcza zbudowane jeszcze przez Lig?z? przeszkody wodne, które zwi?ksza?y skuteczno?? obronn? fortecy. Sam zamek, na skutek jego dzia?alno?ci, sta? si? budowl? posiadaj?c? cztery dwukondygnacyjne skrzyd?a, z pi?trow? bram? na osi skrzyd?a zachodniego. Elewacje zewn?trzne zosta?y zaopatrzone w trójk?tne szczyty wie?cz?ce skrajne i ?rodkowe partie fasad, zako?czone od do?u na boniowanych pilastrach. Przy okazji tej przebudowy rozebrano naro?n? wie?? zamku z czasów Lig?zy. Pracami budowlanymi na zamku kierowa? najpierw Piotr Belotti, a nast?pnie jego syn Jan Chrzciciel Belotti. Jak wynika z zapisów w kronice rzeszowskich pijarów, prace te zosta?y zako?czone przed po?ow? lat dziewi??dziesi?tych XVII w. Pod koniec XVII w. wybuch? w Rzeszowie po?ar, który spowodowa? pewne zniszczenia tak?e na zamku. Jego przebudowa wi??e si? z osob? Karola Henryka Wiedemanna, który po Janie Chrzcicielu Belottim na dworze J. I. Lubomirskiego zajmowa? stanowisko architekta i in?yniera wojskowego. Z zachowanych po Lubomirskich materia?ów archiwalnych wynika, ?e prace by?y prowadzone przez szereg lat. I tak np. w latach 1724-1729 wykonywane by?y prace przy fortyfikacjach zamkowych, a w 1730 roku nast?pi?a renowacja wn?trza budynku. Bram? wjazdow? do zamku umocniono, ustawiaj?c na kurtynie muru po obu stronach wie?y czterodzia?owe baterie na dzia?obitniach. W jednej z nich umieszczono cekhauz, a w drugiej kordegardy. Przykryto je pulpitowym dachem. Wtedy te? rozpocz?to nadbudow? wie?y o nast?pn? kondygnacj? i he?m. 25 stycznia 1735 roku, zajmowany wówczas przez Sasów zamek sp?on??. Do jego odbudowy i zwi?zanych z tym prac remontowych przyst?piono w latach 1735-36.  W 1737 roku, z powodu du?ych uszkodze?, rozebrano bastion II ?w. Antoniego i wybudowano go od nowa na ruszcie z d?bowych pali wbitych w bagno, za? w 1740 roku uko?czono budow? kaplicy zamkowej ?w. Jerzego. (Jak wynika z planu Wiedemanna z 1762 roku, nakryta kopu?? z latarni? kaplica usytuowana by?a w p?n. - wsch. naro?niku zamku.) W 1746 roku fortyfikacje budowli zosta?y wzmocnione dwuramiennikiem, który os?ania? najbardziej zagro?one p?d. - zach. czo?o zamku. Dwa lata pó?niej uko?czono trwaj?c? cztery lata budow?, zaprojektowanego przez Wiedemanna, wielkiego mostu przed zamkiem. Most mia? trzy zwodzone pomosty: ?rodkowy dla pojazdów i dwa boczne dla pieszych, cz??ciowo by? os?oni?ty wysokimi drewnianymi ?cianami ze strzelnicami. Na p?d. czole rawelinu sta?a kordegarda, która powsta?a prawdopodobnie z przebudowanego budynku stajni. W tym czasie jeszcze raz zmodernizowano przedpiersia g?ównego obwodu obronnego, ustawiaj?c na naro?ach bastionów, na kamiennych s?upach z kartuszami, drewniane budki obserwacyjne, u?atwiaj?ce obserwacj? przedpola. Rozbudowie uleg?y te? przeszkody na przedpolu obrony. Po ?mierci Franciszka Lubomirskiego w 1812 roku zamek zosta? przeznaczono na siedzib? urz?du cyrkularnego s?du i wi?zienie, a w 1820 roku zosta? oficjalnie wykupiony przez Austriaków od Jerzego Romana Lubomirskiego. W tym czasie sam zamek by? mocno zaniedbany. Najprawdopodobniej w trakcie po?aru miasta w czerwcu 1842 roku cz??? budowli uleg?a zniszczeniu. Po tym po?arze obni?ono wie?? bramn?, która otrzyma?a nowe przykrycie w formie dachu zbli?onego wygl?dem do tego, jakim jest nakryta obecnie wie?a dzwonna ko?o ko?cio?a farnego. Przy okazji zmiany dachu dokonano równie? prawdopodobnie nadbudowy zamku. W XIX wieku stan zamku uleg? tak gwa?townemu pogorszeniu, ?e zaistnia?a potrzeba jego przebudowy. Projekt zosta? opracowany w latach 1895-96, przez pe?ni?cego wówczas funkcj? konserwatora zabytków in?. Zygmunta Hendla. Remont zamku rozpocz?to 1 maja 1902 roku, pod nadzorem in?yniera powiatowego Kazimierza Rogozi?skiego. W trakcie budowy obiektu prowadzonej przez lwowsk? firm? Hipolita ?liwi?skiego, projekt zosta? zmieniony przez Franciszka Skowrona, ówczesnego nadzorc? budowlanego. Ju? we wst?pnej fazie zaawansowania prac budowlanych okaza?o si?, ?e stan techniczny zamku (zarówno murów, jak te? fundamentów) jest tak z?y, ?e nie ma mo?liwo?ci ich zachowania. Dlatego te? zdecydowano si? na budow? od podstaw gmachu na nowym, prostok?tnym ju? rzucie, zbli?onym jedynie do historycznego obrysu. Nowy projekt nawi?zywa? tak?e do dawnej XVIII-wiecznej formy architektonicznej rzeszowskiego zamku, któr? znano z widoków Wiedemanna. Stary budynek zamkowy, oprócz cz??ci wie?y, zosta? zburzony. W jego miejscu w latach 1903-05, wzniesiono ca?kowicie now? budowl?, przystosowan? do potrzeb instytucji s?dowych i na wi?zienie, która zachowa?a si? do dzi?. Masywn? i ci??k? bry?? zamku tworzy dwupi?trowy zamkni?ty w czworobok budynek z lat 1903-1905 z obszernym dziedzi?cem po?rodku i wysok? wie?? bramn? od zachodu. Sze?ciokondygnacyjna wie?a z gankiem dla stra?y zwie?czona jest interesuj?cym he?mem wykonanym w 1906 r. wed?ug pierwotnego, barokowego wzoru. Zamek otacza czworobok kamiennych fortyfikacji z wyd?u?onymi bastionami na naro?ach, opartych w zasadniczym zarysie na zasadach szko?y staroholenderskiej, a w cz??ci wschodniej na zasadach Pagana. Bastiony nosz? imiona: ?w. Franciszka (p?n. - zach.), ?w. Andrzeja (p?n. - wsch.), ?w. Hieronima (p?d. - wsch.) i ?w. Marii (p?d. - zach.). Na naro?ach bastionów s? kamienne wie?yczki (kawaliery) z rze?bionymi plakietami patronów z 1746 r. Od strony pó?nocnej i wschodniej zachowa?y si? resztki fos, a w kurtynie pó?nocnej wylot tunelu wycieczkowego. Dawniej doko?a zamku ci?gn??y si? fosy i sztuczne rozlewiska, co w po??czeniu z p?yn?cym opodal Wis?okiem utrudnia?o dost?p do fortecy. U szczytu wie?y znajduje si? zegar, wykonany przez znan? fabryk? zegarów wie?owych Micha?a Mi?sowicza w Kro?nie w 1904 r.(ponownie uruchomiony w 1993 r.) W 1940 r. Niemcy usun?li z zamku instytucje s?dowe i przeznaczyli budowl? na siedzib? w?adz okupacyjnych. W cz??ci gmachu pozostawiono wi?zienie, które mie?ci?o si? tutaj a? do 1981 roku. W 1965 r. budynek zamkowy zosta? odnowiony, wyremontowano tak?e wal?ce si? mury. Niestety podczas porz?dkowania otoczenia zamku w latach 1968-70 zniszczeniu uleg?y resztki zewn?trznych fortyfikacji ziemnych. Kolejne roboty remontowe rozpocz?to w 1978 r., za? w roku 1983 przyst?piono do restauracji budowli i zachowanych obwarowa?. W roku 1981 zlikwidowano wi?zienie a budynek przekazano Ministerstwu Sprawiedliwo?ci. W latach 1985 - 1993 gmach zamkowy zosta? gruntownie odrestaurowany, odnowiono równie? jego wn?trza. Przywrócono pierwotn? sal? reprezentacyjn? i odtworzono znajduj?c? si? w pó?nocnym skrzydle dawn? kaplic? wi?zienn?. Na frontonie wie?y umieszczono tablice upami?tniaj?ce tragiczne losy wi??niów podczas okupacji hitlerowskiej oraz uwi?zienie Wincentego Witosa. Wewn?trz zamku znajduje si?, ods?oni?ta w 1995 r., tablica upami?tniaj?ca m?cze?stwo prawników wi?zionych i straconych tu w czasach stalinowskich. W 1996 r. otworzono tu Muzeum Prawa. Obecnie w murach zamku organizowane s? wystawy i koncerty, a na dziedzi?cu zamkowym odbywaj? si? plenerowe przedstawienia.

Rynek w Rzeszowie
Centrum Starówki stanowi Rynek posiadaj?cy kszta?t nierównomiernego czworoboku o wymiarach oko?o 100 x 50 m. Obecny kszta?t Rynku i jego otoczenie odbiega nieco od pierwotnego wygl?du; jest znacznie wi?kszy i od zachodu nie posiada zabudowy. Z naro?y Rynku wybiega kilka ulic: w kierunku wschodnim A. Mickiewicza i Przesmyk, w kierunku po?udniowym Baldachówka i J. S?owackiego, w kierunku zachodnim T. Ko?ciuszki i Matejki. Rynek posiada zabudowane w?a?ciwie tylko trzy pierzeje - po?udniow?, wschodni? i pó?nocn?. W pozbawionej dzi? zabudowy pierzei zachodniej stoi jedynie Ratusz. Obecn? zabudow? strony zachodniej stanowi? budynki po?o?one przy ul. J. S?owackiego. Zabudow? zachowanych trzech pierzei Rynku tworz? jednopi?trowe lub rzadziej dwupi?trowe kamieniczki powsta?e w okresie XV-XIX w. Obecna zabudowa zosta?a ukszta?towana po wielkim po?arze Rynku w 1842 r., który doszcz?tnie strawi? wszystkie domy. Wielokrotnie przebudowywane i nadbudowywane przesz?y swoist? ewolucj? budowlan?. Pierwotnie by?y to zapewne domy drewniane lub cz??ciowo murowane (piwnice i partery). Pocz?tkowo parterowe, potem pi?trowe, przy czym górne kondygnacje a? do XIX wieku by?y z regu?y drewniane. Domy rynkowe posiada?y przestronne i g??bokie piwnice, sklepy (by?y to tzw. sklepy wierzchnie i sklepy dulne - piwnice), d?ug? sklepion? sie?, reprezentacyjn? tzw. wielk? izb?, pomieszczenia mieszkalne, a od frontu podcienia wsparte na drewnianych s?upach. Ostateczny wystrój architektoniczny otrzyma?y na prze?omie XIX i XX w. Aktualny stan zachowania zabudowy rynkowej jest bardzo ró?ny, od pi?knych domów do ruin. Kamieniczki zaniedbywane przez ca?e lata, zagro?one podziemnymi wyrobiskami, niszcza?y i podupada?y, mia?y by? nawet rozebrane. Prowadzone przez ostatnie lata prace zabezpieczaj?ce przed dalsz? dewastacj?, a przy okazji i badania architektoniczno-archeologiczne, pozwoli?y na ods?oni?cie reliktów pierwotnej zabudowy i ujawnienie wielu tajemnic, które przesun??y powstanie rynkowych kamienic co najmniej o dwa wieki wstecz. Badania wykaza?y tak?e, ?e pierwotny uk?ad zabudowy Starego Miasta znacznie odbiega? od stanu istniej?cego, a poziom Rynku by? du?o ni?szy. Jak niemal w ka?dym starym mie?cie, tak i pod rzeszowsk? Starówk? znajduj? si? g??bokie lochy i piwnice dr??one przed wiekami w celach obronnych i gospodarczych (magazynowanie towarów). Rynkowe kamieniczki posiadaj? z regu?y dwa poziomy piwnic si?gaj?cych niekiedy 10-12 m w g??b ziemi. Pierwsze poziomy piwnic s? murowane z kamienia lub ceg?y i sklepione, natomiast ni?sze kondygnacje zosta?y wyd?ubane w naturalnym gruncie lessowym. Uk?ad piwnic jest bardzo ró?norodny. Spotyka si? tu tzw. gruby (komory) i szyje (korytarze), cz?sto wybiegaj? one przed frontony budynków. Górne kondygnacje piwnic powsta?y równocze?nie ze wznoszeniem domów (XV-XVI w.), natomiast dalsze poziomy by?y d?ubane zapewne pó?niej (XVI-XVII w.). Niezale?nie od piwnic spotyka si? podziemne lochy i korytarze murowane z kamienia, sklepione, ??cz?ce budynki lub prowadz?ce poza obr?b miasta. Niew?tpliwie mia?y one przeznaczenie komunikacyjne. Odkryto je w rejonie skrzy?owania ulic Zamenhofa i Króla Kazimierza, w rejonie ulicy Joselewicza i ulicy Baldachówka. Jeden z korytarzy prowadzi w kierunku po?udniowo-zachodnim, co - w powi?zaniu z odkryciami dokonanymi przed laty przy budowie pawilonu "Hortex", na terenie dawnego konwentu pijarów, a tak?e pa?acyku Lubomirskich - pozwala stwierdzi?, ?e miasto mia?o podziemne po??czenie z zamkiem. Na podstawie znalezionych u?amków ceramiki mo?na datowa? jego powstanie na XVII w.
W latach sze??dziesi?tych pod rzeszowskim Rynkiem prowadzono prace ratunkowo-zabezpieczaj?ce fundamentów budowli, maj?ce na celu usuni?cie zagro?e? ze strony podziemnych wyrobisk. Niebezpiecze?stwa nie zdo?ano jednak zlikwidowa?. W lipcu 1972 r. nast?pi?a powa?na awaria kolejnego budynku. Dopiero w kilka lat po tej katastrofie, w 1977 r., podj?to decyzj? o zabezpieczeniu podziemi wed?ug oryginalnej metody opracowanej przez prof. Zbigniewa Strzeleckiego. Prace przewidziane do realizacji na lata 1978-1979 z ró?nych przyczyn, g?ównie z powodu braku pieni?dzy i odnajdywania coraz to nowych podziemi, trwaj? niestety do chwili obecnej. Zabezpieczenie podziemi przed dalszymi zawa?ami warunkowa?o rozpocz?cie rewaloryzacji ca?ej rzeszowskiej Starówki, obejmuj?cej w sumie 31 budynków po?o?onych w Rynku oraz przy pobliskich uliczkach: Mickiewicza, Joselewicza, Przesmyk oraz Króla Kazimierza. Prace w tym zakresie podj?to dopiero w 1977 r., dos?ownie w ostatniej chwili, gdy otoczenie rzeszowskiego Rynku doprowadzone by?o niemal?e do stanu ruiny. Bezpa?skie kamieniczki otrzyma?y nowych w?a?cicieli, staraniem których zacz?to im przywraca? dawne pi?kno. Niektóre odbudowano praktycznie od podstaw, przy innych prace s? powa?nie zaawansowane.

Cmentarz 
Stary Cmentarz to wiekowa nekropolia kryj?ca doczesne szcz?tki kilku pokole? rzeszowian. Dzisiejszy Stary Cmentarz zosta? za?o?ony pod koniec XVIII w. po wydaniu przez w?adze austriackie zakazu grzebania zmar?ych przy ko?cio?ach. Pocz?tkowo zajmowa? niewielki obszar przy ko?ció?ku, potem oko?o po?. XIX w. zosta? powi?kszony do obecnych rozmiarów. 0ficjalnie czynny by? do 1910 r.; sporadycznie grzebano tu zmar?ych jeszcze po ostatniej wojnie. W 1957 r. wydano ponown? decyzj? o zamkni?ciu cmentarza. Podczas okupacji Niemcy dokonali znacznej dewastacji cmentarza; ?elazne elementy (krzy?e, tablice, ogrodzenia) wywieziono na z?om, a kamienie z nagrobków przeznaczono pod budow? dróg. Po ostatniej wojnie cmentarz przez szereg lat pozostawa? w zapomnieniu. Za przyczyn? w?adz i swojskich wandali by? nadal dewastowany. W pewnym okresie zamierzano przeznaczy? go na park i wówczas, niejako przy okazji porz?dkowania zieleni, wyci?to wiele starych drzew. Podczas przebudowy ul. Targowej znacznie okrojono frontow? cz??? cmentarza. W?a?ciwie dopiero z pocz?tkiem lat osiemdziesi?tych, za spraw? kilku spo?eczników, zacz?to przywraca? mu w?a?ciw? rang?. Teren cmentarny zosta? ogrodzony i uporz?dkowany, restauracj? obj?to kilka cenniejszych i bardziej zniszczonych nagrobków. W 1968 r. cmentarz zosta? w ca?o?ci uznany za obiekt zabytkowy. Wówczas by?o tu jeszcze 613 grobów. Stary Cmentarz zajmuje obecnie powierzchni? 3,65 ha; si?ga od ul. Targowej do Wis?oka, a od pó?nocy i po?udnia ograniczony jest ul. M.S. Lig?zy i placem targowym. Na cmentarzu, g?ównie w jego frontowej cz??ci, zachowa?o si? jeszcze oko?o 200 nagrobków, z których najstarsze si?gaj? ko?ca XVIII w. Widzimy tu skromne obeliski i okaza?e nagrobne pomniki w kszta?cie sarkofagów, kapliczek, kolumn, rze?bionych stelli i postaci. Stosunkowo najwi?cej jest nagrobków klasycystycznych. Rzadziej spotyka si? nagrobki empirowe, neogotyckie i romantyczne. Cz??? z nich to dzie?a sztuki kamieniarskiej o wysokiej warto?ci artystycznej. Do cenniejszych mo?na zaliczy? kamienny pomnik nagrobny Leona Schotta wykonany w 1903 r. w warsztacie J. Kuleszy w Krakowie. Znajduj? si? tu tak?e groby wielu osób znanych i zas?u?onych dla miasta, mogi?y powsta?ców z 1831 i 1863 r. oraz ofiar ostatniej wojny.

Ko?ció? ?w. Trójcy
U wej?cia na cmentarz stoi klasycystyczny, ozdobiony czterokolumnowym portykiem ko?ció?ek pw. ?wi?tej Trójcy. Wybudowany w 1720 r., zosta? w 1884 r. gruntownie przebudowany, a ostatnio w latach 1985-86 starannie odrestaurowany i powi?kszony. Wcze?niej w tym rejonie sta? ko?ció?ek ?w. Ducha, o którym wiadomo, ?e istnia? ju? w 1469 r. Zniszczony w czasie najazdu w?gierskiego w 1657 r. zosta? szybko odbudowany. Konsekrowany w 1661 r. otrzyma? miano ?w. Trójcy. W pocz. XVII w. z fundacji M.S. Lig?zy powsta? przy ko?ció?ku szpital dla ubogich, który przy istnia? od XVII w. Po za?o?eniu cmentarza ko?ció?ek spe?nia? rol? kaplicy cmentarnej. Wewn?trz znajduje si? o?tarz z XVIII w., a w nim obraz ?wi?tej Trójcy malowany przez rzeszowianina Szcz?snego Potockiego oraz p?yta nagrobna i epitafia aptekarza Edwarda Hubla i jego ?ony Klary ze Swobodów zmar?ych w 1848 r. Na ?cianie frontowej pod portykiem umieszczone s? epitafia: znanego filantropa Jacentego Ga??zowskiego (zmar?ego w 1858 r.) oraz burmistrza rzeszowskiego Ambro?ego Towarnickiego (zmar?ego w 1884 r.).

Synagoga nowomiejska 
Du?a, zbudowana za zezwoleniem Hieronima Andrzeja Lubomirskiego z 1686 r. budowla, posiadaj?ca niegdy? charakter obronny, powsta?a pod koniec XVII w. lub na pocz. XVIII w. Dokumenty wspominaj? o Janie Belottim, który w latach 1705-1712 by? projektantem i budowniczym synagogi. Barokowa budowla, zniszczona pod koniec okupacji, w latach 1954-1965 odbudowana i nadbudowana, utraci?a pierwotny wygl?d. Obiekt odbudowano z przeznaczeniem na siedzib? Biura Wystaw Artystycznych i dom pracy twórczej Zwi?zku Artystów Plastyków.

Synagoga staromiejska
Jest to niedu?a, czworoboczna budowla murowana z kamienia, z przybudówkami i charakterystyczn? wie?yczk?, nakryta wysokim spadzistym dachem, utrzymana w stylu barokowym. Wybudowana przypuszczalnie na prze?. XVI i XVII w., by?a kilkakrotnie przebudowywana i odnawiana, m.in. w 1908 r. Po zniszczeniu przez hitlerowców pod koniec okupacji, zosta?a w latach 1953-1963 ca?kowicie odbudowana. Obecnie stanowi siedzib? archiwum wojewódzkiego.

Pa?ac letni Lubomirskich
Przy al. Lubomirskich stoi dawny pa?acyk letni Lubomirskich, poddany w latach 1981-85 gruntownej restauracji i adaptowany dla potrzeb rzeszowskiej filii Akademii Muzycznej w Krakowie. Zosta? wzniesiony prawdopodobnie na prze?omie XVII i XVIII wieku, wed?ug projektu Tylmana z Gameren. Zbudowany jest w stylu pó?nego baroku na rzucie litery "H", pi?trowy, z mansardowym dachem. Elewacj? stanowi dekoracja ornamentalna w typie saskiego rokoka oraz umieszczone w nich kamienne popiersia m??czyzn i kobiet wykonane w po?owie XVIII w. przedstawiaj?ce cz?onków rodziny Lubomirskich w strojach rzymskich senatorów.
Ogród otacza stylowe ogrodzenie.  W Skarpie, od strony po?udniowej, widoczny jest tunel prowadz?cy do podziemi pa?acu.

Dzi?kujemy Urz?dowi Miasta Rzeszowa za przekazanie materia?ów promocyjnych i zapraszamy na oficjaln? stron? Rzeszowia: www.eRzeszow.pl

.: Zobacz także

Administracja
Atrakcje turystyczne
Beskid Niski
Informacja Turystyczna
Kolejki w?skotorowe
Media podkarpackie
Muzea
Parki i rezerwaty
Prezentacje Gmin i Powiatów
Roweromania
Szlaki turystyczne
Twierdza Przemy?l
Uzdrowiska
Zamki Podkarpacia
Zielone granice
ZZ Biegi
Podkarpackie
Bilety Autobusowe
Bilety Lotnicze RyanAir
Bilety Lotnicze WizzAir
Ciekawe linki! Zg?o?/Dodaj
Hej! Na Grzyby!
Jaki namiot?
Mapy, Mapa OnLine
O ikonie s?ów kilka
Tanie Bilety Lotnicze
Turystyczna Piosenka
Wyci?gi, warunki narciarskie, pokrywa, temp.
Zamek w ?a?cucie
Księga gości
Forum
Galeria zdjęć
Szukaj...
Apartamenty Rzeszów
Autokar Europa
Bieszczady
Jazda Konna, Konie
Mapa Podkarpacia
Og?oszenia Motoryzacyjne
Portal Rolniczy
Login:

Hasło:

Zapomniałem hasło

Oferty Agroturystyka | Apartamenty | Biura turystyczne | Domki letniskowe i wypoczynkowe | Hotele i Motele | O?rodki wczasowe i wypoczynkowe | Pensjonaty i Pokoje Go?cinne, Kwatery | Pola namiotowe | Przewodnicy i Piloci | P?ywalnie i Baseny | Restauracje i Gastronomia | Sanatoria | Schroniska | Sklepy sportowe i turystyczne | Stadniny koni | W?dkarstwo | Wyci?gi narciarskie | Wypo?yczalnie i inne us?ugi turystyczne | Muzea | Parki | Roweromania | Szlaki turystyczne | Zamki | Grzyby | Uzdrowiska
SERWISY WSPÓŁPRACUJĄCE
         
         
Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą z nami napisz do nas.
Copyright © Podkarpacki Portal Turystyczny & kwiateek & gate.cd 2003 - 2020 Wszelkie prawa zastrzeżone
Czas generowania strony: 0.006 secs