G?ówna Konie Bilety Lotnicze Ryanair Wizzair Wycieczki Alpy Bilety Rzeszów Mapa Podkarpacia Tanie Loty
Kamera Rzeszów Bilety Autokarowe Zdrowie i Uroda Ci??a i Poród Dieta i Odchudzanie Wypo?yczalnia Pizza Rzeszów
DODAJ OFERTE Aktualno?ci BANERY REKLAMA Prywatno?? Kontakt Foto Wycieczki Rzeszów MTB Rzeszów
Agroturystyka
Apartamenty
Biura turystyczne
Domki letniskowe i wypoczynkowe
Hotele i Motele
O?rodki wczasowe i wypoczynkowe
Pensjonaty i Pokoje Go?cinne, Kwatery
Pola namiotowe
Przewodnicy i Piloci
P?ywalnie i Baseny
Restauracje i Gastronomia
Sanatoria
Schroniska
Sklepy sportowe i turystyczne
Stadniny koni
W?dkarstwo
Wyci?gi narciarskie
Wypo?yczalnie i inne us?ugi turystyczne
Dodaj ofertę
Gdzie sp?dzisz Wakacje 2011?
Bieszczady
Beskid Niski
Pogórze
W mie?cie
U rodziny
Ze znajomymi
Wyniki :: Więcej

.: (h) Uzbrojenie Twierdzy

  1. Artyleria - Historia powstania i rozwoju
  2. System obrony artyleryjskiej
  3. Odkryte stanowiska artyleryjskie
  4. Dzia?obitnie
  5. Tradytory
  6. Wie?e pancerne
  7. Wie?e obserwacyjne
  8. Bateria
  9. Kaponiera
  10. Karabiny maszynowe
  11. Dzia?a i armaty
  12. Haubice
  13. Mo?dzie?e
  14. Amunicja artyleryjska
  15. Uzbrojenie piechoty
  16. Karabiny
  17. Rewolwery
1. Artyleria - Historia powstania i rozwoju

Budowa Twierdz na terenie Europy by?? ?ci?le zwi?zana rozwojem broni ofensywnych a zw?aszcza artylerii. Niezb?dne jest zatem krótkie przedstawienie historii zwi?zanej z jej rozwojem gdy? z czasem artyleria sta?a si? podstawowym uzbrojeniem fortów.
Sprz?t artyleryjski do roku 1860 to g?ównie dzia?a i armaty g?adko-lufowe ?adowane odprzodowo. Dono?no?? i zasi?g tych dzia? nie przekracza? 1 km . Si?a ra?enia kul armatnich by?a niewielka , dlatego na polach bitew stosowano g?ównie umocnienia ziemne. Ju? mury i stropy ceglane o grubo?ci ok.90 cm uwa?ano za wytrzyma?e na dzia?anie pocisków i kul armatnich. Jako materia? miotaj?cy w tych armatach stosowano czarny proch dymny.
Szczególna wad? g?adko-lufowych dzia? by?a ich niedok?adno?? trafie? oraz osadzanie si? w lufach resztek osadu prochowego po spalonym prochu który by? trudny do usuni?cia. Dlatego ju? od roku 1826 intensywnie pracowano nad nowym typem dzia? tzw. odtylcowych w których stosowano lufy gwintowane. Ale dopiero w 1860 r uda?o si? wdro?y? ten nowy typ uzbrojenia jako sta?e i standardowe wyposa?enie artyleryjskie armii europejskich. W nowej generacji dzia? zastosowano pociski walcowe pod?u?ne o sto?kowym kszta?cie w zamian dotychczas stosowanych kul okr?g?ych co poprawi?o dono?no?? , celno?? i skuteczno?? ognia artyleryjskiego. Lufy spi?owe zast?piono lufami stalowymi z zespolon? komor? nabojow? i zamkiem. Jednak nowa generacja dzia? postawi?a przed budowniczymi fortyfikacji nowe wymagania.
Próby bezpo?rednich strza?ów z nowego typu dzia? artyleryjskich do umocnie? fortyfikacyjnych wykonanych z ceg?y wykaza?y ,?e budowle te po bezpo?rednim trafieniu pociskiem ulega?y ca?kowitemu zniszczeniu. Dlatego do budowy tego typu umocnie? zacz?to coraz powszechniej stosowa? beton lub bloki kamienne /granitowe/ po??czone zapraw? cementow? i wzmocnione stalowymi p?ytami lub pancerzami. Zwi?kszono te? znacznie odleg?o?? dzie? fortyfikacyjnych od rdzenia twierdzy w zwi?zku z znacznym zwi?kszeniem si? zasi?gu ognia artyleryjskiego. Niestety ci?g?y post?p techniczny w dziedzinie rozwoju artylerii a zw?aszcza wprowadzenie do powszechnego u?ytku bezdymnego prochu strzelniczego, pocisków o dzia?aniu minowym oraz ci??kich mo?dzie?y strzelaj?cych ogniem stromotorowym spowodowa? konieczno?? wprowadzenia dalszych zmian i udoskonale? w budownictwie fortyfikacyjnym.
Coraz powszechniej zacz?to stosowa? pancerze jako os?ony stanowisk artyleryjskich .Nowym rozwi?zaniem by?o zastosowanie armat umieszczonych w pancernych wie?ach nakrytych pancernymi kopu?ami , które b?d? posiada?y otwory strzelnicze b?d? posiada?y mechanizm podnosz?cy kopu?? w czasie oddawania strza?u. G?ównymi dostawcami tego typu uzbrojenia by?y firmy: Gruson , Krupp ,?koda. Coraz powszechniej zacz?to te? wyposa?a? fortyfikacje w szybkostrzelne dzia?ka kal.80 mm oraz karabiny maszynowe, których w Twierdzy Przemyskiej by?o ok. 250. Karabiny maszynowe typu Skoda M.93 wesz?y do uzbrojenia ok. 1893r. na wyposa?eniu fortów by?y te?:
karabiny maszynowe typu Montigna wz.1867, oraz
Salwator-Dormus wz.1893/1909
Sporadycznie te? stosowano ci??kie karabiny maszynowe typu Schwarzlose wz.1907



2. System obrony artyleryjskiej

Zewn?trzny pier?cie? obronny Twierdzy o d?ugo?ci 45 km podzielono na VIII odcinków. Ka?dy odcinek posiada?: w?asne dowództwo, sta?? za?og?, polowe zaplecze szpitalne, s?u?by pomocnicze i kwatermistrzowskie. Ca?o?ciowo odcinki podlega?y Naczelnemu Dowództwu Twierdzy.
System ogniowy by? tak zorganizowany, ?e s?siaduj?ce ze sob? forty wzajemnie si? wspiera?y artyleri? zlokalizowan? w tradytorach lub w wie?ach pancernych. W sytuacjach ekstremalnych dowództwo twierdzy posiada?o mobiln? rezerw? artyleryjsk? ci?gnion? trakcj? motorow? która w razie zagro?enia rozwija?a swoje stanowiska ogniowe w wskazanym rejonie. Rezerw? t? stanowi?y mo?dzie?e 305 mm, dzia?a 120 mm oraz 150 mm, haubice wz.1894/1911. Wed?ug wylicze? nasycenie artyleryjskie artyleri? forteczna wynosi?o ?rednio od 12 do 15 dzia? na 1km odcinka obrony. A artyleri? polow? 4 dzia?a na 1km odcinka obrony.

Artyleria stanowi?a podstawow? si?? obrony fortów.
W zale?no?ci od przeznaczenia rozró?niamy nast?puj?ce rodzaje sprz?tu artyleryjskiego:
• ARMATY
• HAUBICE
• MO?DZIE?E

Strzela?y one n/w amunicj?:
• granatami artyleryjskimi
• szrapnelami
• kartaczami
• granatami burz?cymi
• granatami ekrazytowymi

Poszczególne rodzaje elementów obronnych, uzbrojenia oraz amunicji zosta?y przedstawione i omówione poni?ej.



3. Odkryte stanowiska artyleryjskie

W fortyfikacjach Twierdzy stosowano kilka rodzajów stanowisk artyleryjskich do jednych z nich nale?a?y odkryte stanowiska artyleryjskie. By?y to stanowiska najcz??ciej wyst?puj?ce w fortach lecz szczególnie zagro?one ze wzgl?du na ?atwo?? ich wykrycia i mo?liwo?? szybkiego zniszczenia przez artyleri? przeciwnika.
Odkryte stanowiska artyleryjskie sytuowano na wale fortu w celu zwi?kszenia zasi?gu dzia? i skuteczno?ci ognia. Stanowiska te posiada?y podr?czny sk?ad amunicji oraz schron dla obs?ugi tzw. schrony pogotowia. Poszczególne stanowiska artyleryjskie z przodu posiada?y nasyp ziemny zwany przedpiersiem a z boku od s?siedniego stanowiska oddzielone by?y poprzecznicami które te? by?y nasypami ziemnymi. To w?a?nie w poprzecznicach bardzo cz?sto sytuowano schrony pogotowia.
Armaty ustawiano na tzw. ?awach dzia?owych tu? za przedpiersiem



4. Dzia?obitnie

To okre?lenie sta?ego lub czasowego miejsca ustawienia dzia?a artyleryjskiego z którego prowadzono ogie?. Oprócz dzia?obitni fortecznych sta?ych usytuowanych w kazamatach fortu budowano te? dzia?obitnie polowe jako oddzielne i samodzielne stanowiska bojowe wspieraj?ce ogniem swoich dzia? forty g?ównej linii obrony.

Stanowiska te posiada?y podr?czny sk?ad amunicji oraz schron pogotowia dla obs?ugi. Poszczególne dzia?obitnie podlega?y komendzie fortu w rejonie którego si? znajdowa?y. Dzia?obitnie budowano zazwyczaj w miejscach ukrytych /w?wozy lub jary/, aby uniemo?liwi? wrogowi ?atwe wykrycie stanowiska i jego zniszczenie.
Takimi dzia?obitniami by?y:
- Dzia?obitnia 1-4 ?ysiczka,
- 5-8 Byków,
- XVa-Borek,
- Popowice,
- ?apajówka,
- Krówniki,
- Nehrybka,
- Kruhel.



5. Tradytory

Tradytory, to stanowiska bojowe sytuowane z regu?y w cz??ci bocznej fortu. S?u?y?y do ukrytego ostrzeliwania mi?dzypola. Tradytor mie?ci? szybkostrzelne dzia?ka 80 mm M-94. Posiada? na wyposa?eniu elektryczne wentylatory i system kana?ów wentylacyjnych do odprowadzania na zewn?trz gazów prochowych powsta?ych w czasie strzelania.
Tradytory cz?sto by?y opancerzone stalowymi p?ytami. Takie prowadzenie ognia na mi?dzypole czy przedpole s?siedniego fortu nazywano flankowaniem



6. Wie?e pancerne

To artyleryjskie stanowiska ogniowe w kszta?cie stalowej kopu?y. Stalowa kopu?a os?ania?a armat? 80mm typu M-94 ??czna waga zespo?u wynosi?a 34 tony a dono?no?? pocisku ok. 4000 m.
Istotn? cech? wie? pancernych by?a mo?liwo?? dokonywania obrotu wokó? w?asnej osi o 360 stopni, co umo?liwia?o dok?adne pokrycie ogniem przedpola, miedzypola i zapola fortu.
Niektóre typy wie? pancernych mia?y równie? mo?liwo?? ruchu w pionie. By?y to tzw. wie?e wertykalne.
??cznie w fortach Twierdzy zainstalowano 44 wie?e a posiada?y je nast?puj?ce forty:
- I-1 ?ysiczka,
- I-2Byków,
- I-5-Popowice,
- I-6-Dziewi?czyce,
- Fort II-Jaksmanice,
- Fort IV-Opty?,
- Fort IX-Ujkowice,
- Fort XI-Du?kowiczki,
- Fort XIII-San Rideau,
- Fort XV-Borek



7. Wie?e obserwacyjne

By?y to os?oni?te pancern? kopu?? punkty obserwacyjne usytuowane najcz??ciej na szyi lub barkach fortu z którego obserwowano przedpole fortu i kierowano ogniem bojowym. Ogniem kierowa? oficer ogniowy.
Wie?a obserwacyjna posiada?a przewodow? ??czno?? telefoniczn? z dowódcami stanowisk bojowych baterii lub dzia?obitni. Ponadto by?a wyposa?ona w przyrz?dy optyczne do obserwacji przedpola i ruchów nieprzyjaciela. Ka?de stanowisko ogniowe posiada?o tzw. dozór artyleryjski czyli naniesione na podzia?k? celownika artyleryjskiego i map? terenu charakterystyczne punkty przedpola oznaczone numerami. Pozwala?o to przy u?yciu prostych komend oficera ogniowego w wie?y obserwacyjnej skierowa? ogie? wszystkich dzia? we w?a?ciwym kierunku i na w?a?ciwy cel. Dowódcy wszystkich baterii i dzia?obitni podlegaj?cy komendzie danego fortu prowadzili sta?y nas?uch namiarów podawanych przez oficera ogniowego z wie?y obserwacyjnej co umo?liwia?o natychmiastow? korekt? ognia wg jego wskaza?.
Wie?e takie posiada?y n/w forty:
- Forty Grupy Siedliskiej - I/1, I/2, I/5, I/6"
- Fort IV-Opty?,
- Fort IX-Bruner,
- Fort X-Orzechowce,
- Fort XI-Du?kowiczki,
- Fort XII-San Rideu,
- Fort XV-Borek.



8. Bateria

Ogniowy zespó? dzia?, haubic, armat lub mo?dzie?y, usytuowany w jednym rejonie lub wspó?dzia?aj?cy ze sob?. Potoczne okre?lenie grupy stanowisk artyleryjskich.
Takimi bateriami by?y baterie:
- XVa-Borek,
- bateria-Droga Pruchnicka,
- bateria X.B3-Orzechowce.

Baterie wykonywa?y zadania samodzielnie lub podlega?y komendzie danego fortu, któremu zosta?y podporz?dkowane.



9. Karabiny maszynowe

Karabiny maszynowe to bro? wprowadzona do uzbrojenia armii europejskich pod koniec XX w. S?u?y? do zwalczania si?y ?ywej nieprzyjaciela na dalszych odleg?o?ciach.
Karabiny Maszynowe tego okresu posiada?y szybkostrzelno?? ok. 300 strz./min. i prowadzono z nich ogie? bezpo?redni do celów oddalonych o 1000 m. Karabiny te umo?liwia?y równie? prowadzenia tzw. rozproszonego ognia zaporowego na odleg?o?? 2000 - 2500 m i by? to ogie? prowadzony nie do konkretnego celu lecz w tzw. rejon.
Karabiny zasilane by?y z ta?my amunicyjnej a obs?ug? stanowi?o 2 osoby - celowniczy i amunicyjny, którego cz?sto nazywano "ta?mowym".
Stanowiska dla karabinów maszynowych w kazamatach fortu posiada?y specjalne uchwyty do mocowania broni i os?oni?te by?y p?ytami stalowymi.
Na wyposa?eniu fortów by?y karabiny maszynowe typu:
- Montigna wz.1867 oraz
- Salwator-Dormus wz.1893/1909

Sporadycznie te? stosowano ci??kie karabiny maszynowe typu Schwarzlose wz.1907.



10. Dzia?a i armaty

Dzia?o artyleryjskie - to bro? o d?ugiej lufie s?u??ce do bezpo?redniego ostrza?u celów. Cechuje je p?aski tor lotu pocisku oraz du?y zasi?g.
W dzia?a artyleryjskie dalekiego zasi?gu wyposa?ony by? fort XVI Zniesienie, którymi to dzia?ami zniszczono mi?dzy innymi stanowiska artylerii rosyjskiej ukryte pod Ni?ankowicami i Hermanowicami ostrzeliwuj?ce centrum miasta. Zasi?g tych dzia? wynosi? 11 km.

Armaty artyleryjskie - to dzia?a s?u??ce do walki bezpo?redniej. Zasi?g strza?u z armaty w zale?no?ci od rodzaju zastosowanego pocisku artyleryjskiego wynosi? od 3000 - 6000m.

Forty wyposa?ano zarówno w armaty polowe czyli na lawetach ko?owych które umo?liwia?y ich przetaczanie na ró?ne pozycja, jak i armaty kazamatowe.
Armaty kazamatowe posiada?y lawety sta?e przymocowane do pod?o?a co zapewnia?o stabilno?? armaty. Jednak konstrukcja lawety i po??czenie jej z luf? umo?liwia?o regulacj? k?ta jej podniesienia. W armaty te wyposa?ano tradytory, kaponiery i wie?e pancerne.

Forty wyposa?ano w nast?puj?ce rodzaje armat:
Armata 90 mm M-61
Armata 120 mm M-61
Armata 150 mm M-61
Armata 70 mm M-63
Armata 100 mm M-63
Armata 80 mm M-75
Armata 80 mm M-94
Armata 90 mm M-75



11. Haubice

Haubica - krótkolufowe dzia?o du?ego kalibru s?u??ce do ostrza?u celów zakrytych za przeszkodami. Rodzaj artylerii po?redniej mi?dzy dzia?em a mo?dzie?em.
Haubica opancerzona - 150 mm wz.94 waga 40 ton.
Posiada?y ja forty: IX-Bruner, XIII San Rideau.



12. Mo?dzie?e

Mo?dzie? - to dzia?o artyleryjskie o krótkiej lufie s?u?ce do miotania pocisków du?ego kalibru. Charakteryzuje si? stromym torem lotu pocisku. Pociski mo?dzie?owe posiadaj? du?? si?a ra?enia zarówno od?amkami jak i burz?c?.

Ogie? stromotorowy - prowadzony by? z mo?dzie?y du?ego kalibru (210 - 305 mm), strzelaj?cych stromym torem pocisku. Ogie? taki s?u?y? do niszczenia pomieszcze? fortecznych i obiektów zakrytych gdzie niemo?liwe by?o prowadzenie ognia na wprost, z powodu wyst?powanie przeszkód terenowych. Z uwagi na du?? mas? mo?dzie?e te ci?gnione by?y przez rzadko wówczas wyst?puj?ce traktory.

W czasie walk o twierdz? stosowano n/w mo?dzie?e:
• Mo?dzie? 210 mm M-73
• Mo?dzie? 150 mm M-80
• Mo?dzie? 90 mm M-80
• Mo?dzie? 210 mm M-80
• Mo?dzie? 305 mm M-11



13. Amunicja artyleryjska

Pocisk - cze?? sk?adowa amunicji miotana z broni palnej (karabin, armata ,mo?dzie?) na okre?lon? odleg?o?? i do okre?lonego celu. Jego zadaniem jest spowodowanie ran lub ?mierci cz?owieka oraz zniszczenie sprz?tu b?d? obiektu.

Kartacz - pocisk od?amkowy wype?niony kawa?kami metalu, lub o?owianymi kulami. Cechowa? go du?y ci??ar i niewielki zasi?g stosowany g?ównie do walki bliskiej. S?u?y? do niszczenia si?y ?ywej wroga. Pow?oka kartacza wykonana by?a z lekkiego nietrwa?ego materia?u który ulega? zniszczeniu w czasie lotu natomiast elementy ra??ce lecia?y lu?no tworz?c szerokie pole ra?enia. Pocisk zawiera? 90-120 brzechw lub kulek metalowych. Waga pocisku wynosi?a 6,5 - 7 kg a zasi?g 300-500 m.

Granat artyleryjski - pocisk s?u??cy zarówno do niszczenia si?y ?ywej jak i sprz?tu oraz budowli. Elementem destrukcyjnym w granatach by? wype?niaj?cy go materia? wybuchowy.

Rozró?niamy granaty:
Od?amkowe - zawieraj?ce w swoim wn?trzu lotki lub kulki metalowe. Czasowy zapalnik powodowa? rozerwanie granatu nad celem i niszczenie si?y ?ywej przeciwnika.
Burz?ce - zawieraj?ce w swoim wn?trzu materia? wybuchowy. Detonacja granatu nast?powa?a na skutek zadzia?ania zapalnika czasowego lub uderzeniowego.
Artyleryjskie - s?u??ce do niszczenia budowli. Uderzaj?c z du?? si?? i szybko?ci? wybucha? on na pewnej g??boko?ci.
Od?amkowo-burz?ce - to po??czenie w?a?ciwo?ci granatu od?amkowego i burz?cego. By? najcz??ciej stosowan? amunicj? w walce z uwagi na swój uniwersalizm. Zasi?g strza?u granatem wynosi? od 3000 - 7000 m.
Ekrazytowe - pocisk z silnym ?adunkiem wybuchowym, którego niezwykle g?o?na eksplozja i si?a wybuchu mia?a na celu wywo?anie w?ród ?o?nierzy l?ku i psychozy strachu przed atakiem. Pocisków tych u?ywano g?ównie w celach psychologicznych.

Szrapnel - pocisk artyleryjski s?u??cy g?ównie do niszczenia si?y ?ywej przeciwnika. Skorupa pocisku zawiera?a oprócz materia?u wybuchowego tak?e metalowe kulki, brzechwy lub ostros?upy o ostrych kraw?dziach spe?niaj?ce rol? od?amków. Pocisk wynaleziony w 1803r przez Angielskiego pu?kownika H. Shrapnela. Elementem ra??cym w szrapnelu by?a zawarto?? jego skorupy.



14. Uzbrojenie piechoty

Nie sposób pomin?? uzbrojenia piechoty walcz?cej w obronie przemyskiej Twierdzy. Nale?y wspomnie?, ?e by?a to ogromna si?a ludzka a zarazem si?a ogniowa licz?ca 128 ty?. ?o?nierzy wyposa?onych w karabiny.
Forty przemyskiej twierdzy posiada?y sta?? za?og? wynikaj?c? z regulaminów wojskowych, jednak w czasie obl??enia stany etatowe nie by?y rygorystycznie przestrzegane. Na odcinkach najbardziej zagro?onych ilo?? ?o?nierzy piechoty by?a o wiele wi?ksza ni? wynika?o to z regulaminów. Uzbrojenie ?o?nierzy stanowi?y karabiny ró?nych typów opisane poni?ej.



15. Karabiny

Karabin, kb, r?czna bro? palna o d?ugiej gwintowanej lufie, kalibrze 6,5 - 8 mm, o dono?no?ci do 1000 m, zazwyczaj wyposa?ona w bagnet, wykorzystywana do ra?enia celów pojedynczych na znacznych odleg?o?ciach. D?ugo?? lufy w karabinie i dok?adno?? jej wykonania jest elementem decyduj?cym o celno?ci broni. Karabin strzela nabojami karabinowymi. Wprawni strzelcy mog? prowadzi? skuteczny ogie? karabinowy do celów pojedynczych na odleg?o?? od 400 - 600 m. Karabiny wyposa?one s? w kolb? oraz bagnet.

Karabin WERNDL wz. 1867
Wyprodukowany w Austrii
Kaliber 11 mm,
Lufa gwintowana 6 bruzd lewoskr?tnych
D?ugo?? lufy - 838 mm
Masa karabinu- 4.1 kg
D?ugo?? karabinu - 1283 mm
Karabin strzela? nabojem 11x 58R.Werndl
Pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 411m/s
Karabin powtarzalny - jeno strza?owy.
Celownik nastawny do 1600 m

Karabin MANNLICHER wz. 1895
Wyprodukowany w Austrii
Kaliber 8 mm,
Lufa gwintowana 4 bruzdy prawoskr?tne
D?ugo?? lufy - 765 mm
Masa karabinu- 3.5 kg
D?ugo?? karabinu - 1280 mm
Karabin strzela? nabojem 8x 51R.- Mannlicher
Pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 618 m/s
Karabin zasilany magazynkiem pude?kowym.
Celownik nastawny do 2600 kroków

Karabin MANNLICHER wz. 1886
Karabin wyprodukowany w Austrii
Kaliber 11 mm,
Lufa gwintowana 6 bruzd prawoskr?tnych
D?ugo?? lufy - 806 mm
Masa karabinu- 4.5 kg
D?ugo?? karabinu - 1321 mm
Karabin strzela? nabojem 11x 58R.- Werndl
Pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 457 m/s
Zasilany magazynkiem pude?kowym
Celownik nastawny do 1100 m

Karabin MAUSER wz. 1898
Kraj produkcji - Niemcy
Kaliber 7,92 mm
Lufa gwintowana 4 bruzdy prawoskr?tne
Masa karabinu - 4,1 kg
D?ugo?? karabinu - 1250 mm
Pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 895 m/s
Celownik nastawny z podzia?k? do 2000 m
Karabin posiada? na wyposa?eniu bagnet typu siecznego.
Karabin strzela? amunicj?;
a/ 7.92 mm x 57 nb Mauser - pocisk zwyk?y "SmE Lang" z rdzeniem stalowym, masa pocisku 11,53 g
b/7,92 mm x 57 nb Mauser - pociski ci??ki "s.S", masa pocisku 12,83 g

Karabin MOSIN wz. 1891
Kraj produkcji- Rosja
Kaliber broni 7.62 mm
Lufa gwintowana 4 bruzdy prawoskr?tne
D?ugo?? lufy - 730 mm
Masa karabinu - 4,0 kg
D?ugo?? karabinu - 1230 mm
Pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 865 m/s
Celownik nastawny do 2000 m
Karabin posiada? na wyposa?eniu bagnet czterograniasty.
Karabin strzela? amunicj?:
a/ 7.62 mm x 54R Mosin pocisk zwyk?y LPS z rdzeniem stalowym o masie 9,65 g
b/ 7.62mm x 54R Mosin pocisk ci??ki D z rdzeniem o?owianym o masie 11,98 g. Dono?no?? pocisku zwyk?ego "LPS" - 9,65 g - 3 km.



16. Rewolwery

Rewolwer wz.1895
By?a to bro? osobista oficerów s?u??ca do walki i obrony na krótkich odleg?o?ciach do 50 m.

ci??ar broni - 800g
kaliber -7,62mm
pr?dko?? pocz?tkowa pocisku - 272m/s
dono?no?? pocisku - 700m
pojemno?? b?benka- 7 naboi
rodzaj naboju - rewolwerowy kryty



.: Zobacz także

Administracja
Atrakcje turystyczne
Beskid Niski
Informacja Turystyczna
Kolejki w?skotorowe
Media podkarpackie
Muzea
Parki i rezerwaty
Prezentacje Gmin i Powiatów
Roweromania
Szlaki turystyczne
Twierdza Przemy?l
Uzdrowiska
Zamki Podkarpacia
Zielone granice
ZZ Biegi
Podkarpackie
Bilety Autobusowe
Bilety Lotnicze RyanAir
Bilety Lotnicze WizzAir
Ciekawe linki! Zg?o?/Dodaj
Hej! Na Grzyby!
Jaki namiot?
Mapy, Mapa OnLine
O ikonie s?ów kilka
Tanie Bilety Lotnicze
Turystyczna Piosenka
Wyci?gi, warunki narciarskie, pokrywa, temp.
Zamek w ?a?cucie
Księga gości
Forum
Galeria zdjęć
Szukaj...
Apartamenty Rzeszów
Autokar Europa
Bieszczady
Jazda Konna, Konie
Mapa Podkarpacia
Og?oszenia Motoryzacyjne
Portal Rolniczy
Login:

Hasło:

Zapomniałem hasło

Oferty Agroturystyka | Apartamenty | Biura turystyczne | Domki letniskowe i wypoczynkowe | Hotele i Motele | O?rodki wczasowe i wypoczynkowe | Pensjonaty i Pokoje Go?cinne, Kwatery | Pola namiotowe | Przewodnicy i Piloci | P?ywalnie i Baseny | Restauracje i Gastronomia | Sanatoria | Schroniska | Sklepy sportowe i turystyczne | Stadniny koni | W?dkarstwo | Wyci?gi narciarskie | Wypo?yczalnie i inne us?ugi turystyczne | Muzea | Parki | Roweromania | Szlaki turystyczne | Zamki | Grzyby | Uzdrowiska
SERWISY WSPÓŁPRACUJĄCE
         
         
Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą z nami napisz do nas.
Copyright © Podkarpacki Portal Turystyczny & kwiateek & gate.cd 2003 - 2021 Wszelkie prawa zastrzeżone
Czas generowania strony: 0.013 secs